غزلیات

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 601

7 اشعار

غزل شمارهٔ 602به ناخن سینه خود می خراشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 602

7 اشعار

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 603

7 اشعار

غزل شمارهٔ 604سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 604

7 اشعار

غزل شمارهٔ 605بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 605

7 اشعار

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 606

7 اشعار

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 607

9 اشعار

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

7 اشعار

غزل شمارهٔ 609زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 609

7 اشعار

غزل شمارهٔ 610می رسد عید و کشته آنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 610

7 اشعار

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 611

7 اشعار

غزل شمارهٔ 612ای بی تو چو غنچه خون درونم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 612

7 اشعار

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 613

7 اشعار

غزل شمارهٔ 614تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 614

7 اشعار

غزل شمارهٔ 615خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 615

7 اشعار

غزل شمارهٔ 616چو نتوانم که با آن مه نشینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 616

7 اشعار

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 617

9 اشعار

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

7 اشعار

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 619

7 اشعار

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 620

7 اشعار

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

9 اشعار

غزل شمارهٔ 622شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 622

7 اشعار

غزل شمارهٔ 623عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 623

7 اشعار

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

7 اشعار

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

7 اشعار

غزل شمارهٔ 626مانده ام از یار دور و زنده ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 626

7 اشعار

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 627

7 اشعار

غزل شمارهٔ 628منزل نکرده دل هنوز اندر حریم سینه ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 628

7 اشعار

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 629

7 اشعار

غزل شمارهٔ 630ما به یادت نشسته خاموشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 630

7 اشعار

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

7 اشعار

غزل شمارهٔ 632ز آرزوی تو سرگشته در بیابانیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 632

7 اشعار

غزل شمارهٔ 633هر چند تو شاه و ما گداییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 633

10 اشعار

غزل شمارهٔ 634عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 634

7 اشعار

غزل شمارهٔ 635در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 635

7 اشعار

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 636

7 اشعار

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 637

7 اشعار

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

7 اشعار

غزل شمارهٔ 639چنین کافتاده دور از جان خویشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 639

7 اشعار

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

7 اشعار

غزل شمارهٔ 641هر دم ار تیرت فتادی بر دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 641

7 اشعار

غزل شمارهٔ 642ای دلم از تو غرق خون دیده اشکبار هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 642

7 اشعار

غزل شمارهٔ 643خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 643

7 اشعار

غزل شمارهٔ 644شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 644

7 اشعار

غزل شمارهٔ 645جان داغ تو دارد جگر غرقه به خون هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 645

7 اشعار

غزل شمارهٔ 646زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 646

7 اشعار

غزل شمارهٔ 647زهی قدت نهال گلشن چشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 647

7 اشعار

غزل شمارهٔ 648عاشقم بیچاره ام درمانده ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 648

7 اشعار

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

7 اشعار

غزل شمارهٔ 650هر جا که کنم خانه همخانه تو را یابم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 650

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 601–من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 602–به ناخن سینه خود می خراشم

غزل شمارهٔ 603–شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 604–سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

غزل شمارهٔ 605–بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

غزل شمارهٔ 606–زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607–این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608–ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 609–زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

غزل شمارهٔ 610–می رسد عید و کشته آنم

غزل شمارهٔ 611–گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 612–ای بی تو چو غنچه خون درونم

غزل شمارهٔ 613–ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 614–تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

غزل شمارهٔ 615–خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

غزل شمارهٔ 616–چو نتوانم که با آن مه نشینم

غزل شمارهٔ 617–نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 618–بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 619–من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 620–هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 621–من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 622–شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

غزل شمارهٔ 623–عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

غزل شمارهٔ 624–بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 625–نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 626–مانده ام از یار دور و زنده ام

غزل شمارهٔ 627–چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 628–منزل نکرده دل هنوز اندر حریم سینه ام

غزل شمارهٔ 629–ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 630–ما به یادت نشسته خاموشیم

غزل شمارهٔ 631–به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 632–ز آرزوی تو سرگشته در بیابانیم

غزل شمارهٔ 633–هر چند تو شاه و ما گداییم

غزل شمارهٔ 634–عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

غزل شمارهٔ 635–در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

غزل شمارهٔ 636–تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 637–چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 638–به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 639–چنین کافتاده دور از جان خویشم

غزل شمارهٔ 640–اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 641–هر دم ار تیرت فتادی بر دلم

غزل شمارهٔ 642–ای دلم از تو غرق خون دیده اشکبار هم

غزل شمارهٔ 643–خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

غزل شمارهٔ 644–شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

غزل شمارهٔ 645–جان داغ تو دارد جگر غرقه به خون هم

غزل شمارهٔ 646–زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

غزل شمارهٔ 647–زهی قدت نهال گلشن چشم

غزل شمارهٔ 648–عاشقم بیچاره ام درمانده ام

غزل شمارهٔ 649–ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 650–هر جا که کنم خانه همخانه تو را یابم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 601–من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 602–به ناخن سینه خود می خراشم

غزل شمارهٔ 603–شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 604–سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

غزل شمارهٔ 605–بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

غزل شمارهٔ 606–زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607–این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608–ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 609–زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

غزل شمارهٔ 610–می رسد عید و کشته آنم

غزل شمارهٔ 611–گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 612–ای بی تو چو غنچه خون درونم

غزل شمارهٔ 613–ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 614–تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

غزل شمارهٔ 615–خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

غزل شمارهٔ 616–چو نتوانم که با آن مه نشینم

غزل شمارهٔ 617–نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 618–بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 619–من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 620–هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 621–من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 622–شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

غزل شمارهٔ 623–عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

غزل شمارهٔ 624–بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 625–نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 626–مانده ام از یار دور و زنده ام

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 602به ناخن سینه خود می خراشم

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 604سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

غزل شمارهٔ 605بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 609زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

غزل شمارهٔ 610می رسد عید و کشته آنم

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 612ای بی تو چو غنچه خون درونم

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 614تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

غزل شمارهٔ 615خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

غزل شمارهٔ 616چو نتوانم که با آن مه نشینم

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 622شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

غزل شمارهٔ 623عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 626مانده ام از یار دور و زنده ام

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 628منزل نکرده دل هنوز اندر حریم سینه ام

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 630ما به یادت نشسته خاموشیم

غزل شمارهٔ 631به مسجدی که خم ابروی تو را نگریم

غزل شمارهٔ 632ز آرزوی تو سرگشته در بیابانیم

غزل شمارهٔ 633هر چند تو شاه و ما گداییم

غزل شمارهٔ 634عمری ست دل به مهر و وفای تو بسته ایم

غزل شمارهٔ 635در هر گذر که بی گه و گاهی نشسته ام

غزل شمارهٔ 636تنگ دل مانده به فکر دهن تنگ توام

غزل شمارهٔ 637چند روزی می برد بخت بد از کوی توام

غزل شمارهٔ 638به ناز برمشکن چون نیازمند توییم

غزل شمارهٔ 639چنین کافتاده دور از جان خویشم

غزل شمارهٔ 640اگر چه پاره شد از غم هزار باره دلم

غزل شمارهٔ 641هر دم ار تیرت فتادی بر دلم

غزل شمارهٔ 642ای دلم از تو غرق خون دیده اشکبار هم

غزل شمارهٔ 643خواهد تنم ز آتش دل سوخت خانه هم

غزل شمارهٔ 644شکر خدا که شیخ نیم، شیخ زاده هم

غزل شمارهٔ 645جان داغ تو دارد جگر غرقه به خون هم

غزل شمارهٔ 646زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

غزل شمارهٔ 647زهی قدت نهال گلشن چشم

غزل شمارهٔ 648عاشقم بیچاره ام درمانده ام

غزل شمارهٔ 649ز فرقت تو چه گویم چه ناتوان شده‌ام

غزل شمارهٔ 650هر جا که کنم خانه همخانه تو را یابم

غزل شمارهٔ 601من غایبانه عاشق آن روی مهوشم

غزل شمارهٔ 602به ناخن سینه خود می خراشم

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 604سینه شکافم هر سحر کاید صبا زان منزلم

غزل شمارهٔ 605بنمای ساعد ز آستین آن دم که خواهی بسملم

غزل شمارهٔ 606زار می نالم و کس نیست که گوید حالم

غزل شمارهٔ 607این چنین واله و شیدا که ز عشق تو منم

غزل شمارهٔ 608ای که دیدی رخ آن دلبر پیمان شکنم

غزل شمارهٔ 609زهی به وعده وصل تو تازه جان و جهانم

غزل شمارهٔ 610می رسد عید و کشته آنم

غزل شمارهٔ 611گل شد حریم کویت از اشک لاله گونم

غزل شمارهٔ 612ای بی تو چو غنچه خون درونم

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 614تو شاه مسند حسنی و من گدای کمینم

غزل شمارهٔ 615خوش آنکه تو شب خواب کنی من بنشینم

غزل شمارهٔ 616چو نتوانم که با آن مه نشینم

غزل شمارهٔ 617نفس از درون و دیو ز بیرون زند رهم

غزل شمارهٔ 618بیا که وصل تو را از خدای می خواهم

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 620هستم ز جان غلامت اما گریز پایم

غزل شمارهٔ 621من آن نیم که زبان را به هرزه آلایم

غزل شمارهٔ 622شب تا به سحر گرد سر کوی تو پویم

غزل شمارهٔ 623عشق به کشور وفا داد نوید شاهیم

غزل شمارهٔ 624بر سر کوی مغان بس بود این مرتبه‌ام

غزل شمارهٔ 625نیستم چون یار ترکی‌گو ولی تا زنده‌ام

غزل شمارهٔ 626مانده ام از یار دور و زنده ام

غزل شمارهٔ 627چشم منی و خانه تو چشم خانه‌ام

غزل شمارهٔ 628منزل نکرده دل هنوز اندر حریم سینه ام

غزل شمارهٔ 629ما به رنجوری و مهجوری و دوری ساختیم

غزل شمارهٔ 630ما به یادت نشسته خاموشیم