صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 151بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 151

8 اشعار

غزل شمارهٔ 152دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 152

11 اشعار

غزل شمارهٔ 153می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

9 اشعار

غزل شمارهٔ 154هر سحر سلسله از پای سحر بگشایند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 154

8 اشعار

غزل شمارهٔ 155مجلس چو بر شکست تماشا به ما رسید

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 155

9 اشعار

غزل شمارهٔ 156در آشیان ما پر و بال هما رسید

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 156

10 اشعار

غزل شمارهٔ 157در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 157

7 اشعار

غزل شمارهٔ 158آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 158

9 اشعار

غزل شمارهٔ 159گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 160چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

11 اشعار

غزل شمارهٔ 163نه دل آزاد پای بست شود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 163

9 اشعار

غزل شمارهٔ 164چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 164

12 اشعار

غزل شمارهٔ 165هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

11 اشعار

غزل شمارهٔ 166هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 166

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167عالم از عشق در وجود آمد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

12 اشعار

غزل شمارهٔ 168روز ازلم بود به نابود نهفتند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

8 اشعار

غزل شمارهٔ 169شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

9 اشعار

غزل شمارهٔ 170کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 170

7 اشعار

غزل شمارهٔ 171آن را که قبول تو خریدار نباشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 171

8 اشعار

غزل شمارهٔ 172دوشینه سرودی دل افگار برآورد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

8 اشعار

غزل شمارهٔ 173نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 173

7 اشعار

غزل شمارهٔ 174ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 174

11 اشعار

غزل شمارهٔ 175جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 175

12 اشعار

غزل شمارهٔ 176بزمت غم بار ما ندارد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

11 اشعار

غزل شمارهٔ 177باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 177

10 اشعار

غزل شمارهٔ 178وقت شد سبزه فرش در پیچد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 178

12 اشعار

غزل شمارهٔ 179هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 179

11 اشعار

غزل شمارهٔ 180باعث راندنم از بزم بجز عار نبود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 180

7 اشعار

غزل شمارهٔ 181محبت با دل غم دیده الفت بیشتر گیرد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 181

7 اشعار

غزل شمارهٔ 182دلم از ناله خوش گردید امید اثر باشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

7 اشعار

غزل شمارهٔ 183کسی که تشنهٔ وصل است با کوثر نمی‌سازد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

11 اشعار

غزل شمارهٔ 184بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

9 اشعار

غزل شمارهٔ 185ما بید بوستانیم، ما را ثمر نباشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

12 اشعار

غزل شمارهٔ 186صبحی بنال راه فلک برنبسته‌اند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 186

9 اشعار

غزل شمارهٔ 187امشب چمن از گریه ما تازه و تر بود

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

9 اشعار

غزل شمارهٔ 188ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

9 اشعار

غزل شمارهٔ 189پیران که دقع قبض طباشیر برده‌اند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

11 اشعار

غزل شمارهٔ 190این جا نه به هر سنگ سیه نور فروشند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

10 اشعار

غزل شمارهٔ 191با آنکه ز مهرش به دلم حور نگنجد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 191

9 اشعار

غزل شمارهٔ 192روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

7 اشعار

غزل شمارهٔ 193پایمالم فتنه‌ای را هر که در شور آورد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 193

7 اشعار

غزل شمارهٔ 194به گوشم از پریدن‌های چشم آواز می‌آید

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 194

11 اشعار

غزل شمارهٔ 195آمد دگر به صلح و در فتنه باز کرد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

8 اشعار

غزل شمارهٔ 196آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 196

9 اشعار

غزل شمارهٔ 197یغمای تو دستی به کم و بیش برآورد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 198افسانه شیرین مرا گوش نکردند

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 198

10 اشعار

غزل شمارهٔ 199به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 199

9 اشعار

غزل شمارهٔ 200به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 200

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

غزل شمارهٔ 152–دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

غزل شمارهٔ 153–می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

غزل شمارهٔ 154–هر سحر سلسله از پای سحر بگشایند

غزل شمارهٔ 155–مجلس چو بر شکست تماشا به ما رسید

غزل شمارهٔ 156–در آشیان ما پر و بال هما رسید

غزل شمارهٔ 157–در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

غزل شمارهٔ 158–آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

غزل شمارهٔ 159–گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

غزل شمارهٔ 160–چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 161–ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

غزل شمارهٔ 162–به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 163–نه دل آزاد پای بست شود

غزل شمارهٔ 164–چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165–هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 166–هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

غزل شمارهٔ 167–عالم از عشق در وجود آمد

غزل شمارهٔ 168–روز ازلم بود به نابود نهفتند

غزل شمارهٔ 169–شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد

غزل شمارهٔ 170–کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد

غزل شمارهٔ 171–آن را که قبول تو خریدار نباشد

غزل شمارهٔ 172–دوشینه سرودی دل افگار برآورد

غزل شمارهٔ 173–نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

غزل شمارهٔ 174–ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175–جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 176–بزمت غم بار ما ندارد

غزل شمارهٔ 177–باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند

غزل شمارهٔ 178–وقت شد سبزه فرش در پیچد

غزل شمارهٔ 179–هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

غزل شمارهٔ 180–باعث راندنم از بزم بجز عار نبود

غزل شمارهٔ 181–محبت با دل غم دیده الفت بیشتر گیرد

غزل شمارهٔ 182–دلم از ناله خوش گردید امید اثر باشد

غزل شمارهٔ 183–کسی که تشنهٔ وصل است با کوثر نمی‌سازد

غزل شمارهٔ 184–بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

غزل شمارهٔ 185–ما بید بوستانیم، ما را ثمر نباشد

غزل شمارهٔ 186–صبحی بنال راه فلک برنبسته‌اند

غزل شمارهٔ 187–امشب چمن از گریه ما تازه و تر بود

غزل شمارهٔ 188–ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد

غزل شمارهٔ 189–پیران که دقع قبض طباشیر برده‌اند

غزل شمارهٔ 190–این جا نه به هر سنگ سیه نور فروشند

غزل شمارهٔ 191–با آنکه ز مهرش به دلم حور نگنجد

غزل شمارهٔ 192–روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد

غزل شمارهٔ 193–پایمالم فتنه‌ای را هر که در شور آورد

غزل شمارهٔ 194–به گوشم از پریدن‌های چشم آواز می‌آید

غزل شمارهٔ 195–آمد دگر به صلح و در فتنه باز کرد

غزل شمارهٔ 196–آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد

غزل شمارهٔ 197–یغمای تو دستی به کم و بیش برآورد

غزل شمارهٔ 198–افسانه شیرین مرا گوش نکردند

غزل شمارهٔ 199–به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

غزل شمارهٔ 200–به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد

صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 151–بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

غزل شمارهٔ 152–دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

غزل شمارهٔ 153–می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

غزل شمارهٔ 154–هر سحر سلسله از پای سحر بگشایند

غزل شمارهٔ 155–مجلس چو بر شکست تماشا به ما رسید

غزل شمارهٔ 156–در آشیان ما پر و بال هما رسید

غزل شمارهٔ 157–در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

غزل شمارهٔ 158–آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

غزل شمارهٔ 159–گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

غزل شمارهٔ 160–چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 161–ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

غزل شمارهٔ 162–به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 163–نه دل آزاد پای بست شود

غزل شمارهٔ 164–چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165–هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 166–هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

غزل شمارهٔ 167–عالم از عشق در وجود آمد

غزل شمارهٔ 168–روز ازلم بود به نابود نهفتند

غزل شمارهٔ 169–شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد

غزل شمارهٔ 170–کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد

غزل شمارهٔ 171–آن را که قبول تو خریدار نباشد

غزل شمارهٔ 172–دوشینه سرودی دل افگار برآورد

غزل شمارهٔ 173–نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

غزل شمارهٔ 174–ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175–جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 176–بزمت غم بار ما ندارد

غزل شمارهٔ 151بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

غزل شمارهٔ 152دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

غزل شمارهٔ 153می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

غزل شمارهٔ 154هر سحر سلسله از پای سحر بگشایند

غزل شمارهٔ 155مجلس چو بر شکست تماشا به ما رسید

غزل شمارهٔ 156در آشیان ما پر و بال هما رسید

غزل شمارهٔ 157در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

غزل شمارهٔ 158آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

غزل شمارهٔ 159گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

غزل شمارهٔ 160چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 161ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

غزل شمارهٔ 162به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 163نه دل آزاد پای بست شود

غزل شمارهٔ 164چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 166هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

غزل شمارهٔ 167عالم از عشق در وجود آمد

غزل شمارهٔ 168روز ازلم بود به نابود نهفتند

غزل شمارهٔ 169شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد

غزل شمارهٔ 170کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد

غزل شمارهٔ 171آن را که قبول تو خریدار نباشد

غزل شمارهٔ 172دوشینه سرودی دل افگار برآورد

غزل شمارهٔ 173نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

غزل شمارهٔ 174ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 176بزمت غم بار ما ندارد

غزل شمارهٔ 177باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند

غزل شمارهٔ 178وقت شد سبزه فرش در پیچد

غزل شمارهٔ 179هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

غزل شمارهٔ 180باعث راندنم از بزم بجز عار نبود

غزل شمارهٔ 181محبت با دل غم دیده الفت بیشتر گیرد

غزل شمارهٔ 182دلم از ناله خوش گردید امید اثر باشد

غزل شمارهٔ 183کسی که تشنهٔ وصل است با کوثر نمی‌سازد

غزل شمارهٔ 184بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

غزل شمارهٔ 185ما بید بوستانیم، ما را ثمر نباشد

غزل شمارهٔ 186صبحی بنال راه فلک برنبسته‌اند

غزل شمارهٔ 187امشب چمن از گریه ما تازه و تر بود

غزل شمارهٔ 188ذوقی ز می نزاد که صد شور و شر نشد

غزل شمارهٔ 189پیران که دقع قبض طباشیر برده‌اند

غزل شمارهٔ 190این جا نه به هر سنگ سیه نور فروشند

غزل شمارهٔ 191با آنکه ز مهرش به دلم حور نگنجد

غزل شمارهٔ 192روز از آن آید که با صد خواریم بر در کشد

غزل شمارهٔ 193پایمالم فتنه‌ای را هر که در شور آورد

غزل شمارهٔ 194به گوشم از پریدن‌های چشم آواز می‌آید

غزل شمارهٔ 195آمد دگر به صلح و در فتنه باز کرد

غزل شمارهٔ 196آخر به من آن مغ بچه هم کیش برآمد

غزل شمارهٔ 197یغمای تو دستی به کم و بیش برآورد

غزل شمارهٔ 198افسانه شیرین مرا گوش نکردند

غزل شمارهٔ 199به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

غزل شمارهٔ 200به هجر و وصل دلم الفت و نزاع ندارد

غزل شمارهٔ 151بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود

غزل شمارهٔ 152دوران می حسرت همه در ساغر ما کرد

غزل شمارهٔ 153می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رود

غزل شمارهٔ 154هر سحر سلسله از پای سحر بگشایند

غزل شمارهٔ 155مجلس چو بر شکست تماشا به ما رسید

غزل شمارهٔ 156در آشیان ما پر و بال هما رسید

غزل شمارهٔ 157در به روی عیش تا بستیم دیگر وانشد

غزل شمارهٔ 158آن بخت فتنه جو که تو دیدی به خواب شد

غزل شمارهٔ 159گر تشنه بر سر خم میرم عجب نباشد

غزل شمارهٔ 160چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 161ناله را نیست اثر کز تو شکایت دارد

غزل شمارهٔ 162به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 163نه دل آزاد پای بست شود

غزل شمارهٔ 164چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 166هوس پروانه است اما به گرد دود می‌گردد

غزل شمارهٔ 167عالم از عشق در وجود آمد

غزل شمارهٔ 168روز ازلم بود به نابود نهفتند

غزل شمارهٔ 169شمع را زنده دلی در شب تار آخر شد

غزل شمارهٔ 170کمال عاشقی حیرانی دیدار می‌آرد

غزل شمارهٔ 171آن را که قبول تو خریدار نباشد

غزل شمارهٔ 172دوشینه سرودی دل افگار برآورد

غزل شمارهٔ 173نشان آن که کردم قطع امید از دیار خود

غزل شمارهٔ 174ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 176بزمت غم بار ما ندارد

غزل شمارهٔ 177باز نرگس را گلستان صاحب افسر کند

غزل شمارهٔ 178وقت شد سبزه فرش در پیچد

غزل شمارهٔ 179هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

غزل شمارهٔ 180باعث راندنم از بزم بجز عار نبود