صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 501عشق افسر ز سر جم به اشارت برده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 501

10 اشعار

غزل شمارهٔ 502فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 502

7 اشعار

غزل شمارهٔ 503از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 503

11 اشعار

غزل شمارهٔ 504از گلستان گل به بازار آمده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 504

9 اشعار

غزل شمارهٔ 505شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 505

9 اشعار

غزل شمارهٔ 506در بند تو زنجیر گرفتار شکسته

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 506

9 اشعار

غزل شمارهٔ 507آنی که به جان ناز تو را حور کشیده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 507

12 اشعار

غزل شمارهٔ 508دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 508

7 اشعار

غزل شمارهٔ 509روندگان ملولیم روبهم کرده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 509

11 اشعار

غزل شمارهٔ 510در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 510

9 اشعار

غزل شمارهٔ 511تو بر سر کودکان نهاده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 511

11 اشعار

غزل شمارهٔ 512کیست این از روی رعنایی به جولان آمده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 512

9 اشعار

غزل شمارهٔ 513دلم گداخته غم وز تنم توان رفته

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 513

9 اشعار

غزل شمارهٔ 514آب رز در خم آتشین نشده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 514

10 اشعار

غزل شمارهٔ 515کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 515

9 اشعار

غزل شمارهٔ 516دل بر این ناخوش آشیانه منه

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 516

12 اشعار

غزل شمارهٔ 517غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 517

11 اشعار

غزل شمارهٔ 518در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 518

9 اشعار

غزل شمارهٔ 519دگر خدا بود ای دل سر کجا داری

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 520درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 520

11 اشعار

غزل شمارهٔ 521ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 521

11 اشعار

غزل شمارهٔ 522بر دماغم دویده شیدایی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 522

11 اشعار

غزل شمارهٔ 523غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 524دیریست ز گوشه نقابی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 524

11 اشعار

غزل شمارهٔ 525چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 525

9 اشعار

غزل شمارهٔ 526عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 526

9 اشعار

غزل شمارهٔ 527نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 527

7 اشعار

غزل شمارهٔ 528دریغ از صف مردان برون نتاخت یکی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 528

9 اشعار

غزل شمارهٔ 529دو گرم و رخ زرد از که داری؟

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 529

9 اشعار

غزل شمارهٔ 530چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 530

9 اشعار

غزل شمارهٔ 531چو لعبتان خیال اند آدمی و پری

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 531

11 اشعار

غزل شمارهٔ 532از ما نهان ز کثرت اغیار بوده ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 533به مویی بسته صبرم نغمه تارست پنداری

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 533

9 اشعار

غزل شمارهٔ 534چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 534

9 اشعار

غزل شمارهٔ 535دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 535

9 اشعار

غزل شمارهٔ 536گر حسن جمال تو طلبکار نبودی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 537گر پای سرو و دامن یاری گرفته ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 538به توتیای رهم خون ز چشم تر چیدی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 538

11 اشعار

غزل شمارهٔ 539کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 539

11 اشعار

غزل شمارهٔ 540به خودبینی به جز بتگر نباشی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

11 اشعار

غزل شمارهٔ 541سوی هرکس به عنایت نظر انداخته‌ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 541

12 اشعار

غزل شمارهٔ 542زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 542

10 اشعار

غزل شمارهٔ 543بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 543

8 اشعار

غزل شمارهٔ 544وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 544

10 اشعار

غزل شمارهٔ 545از کم سخنی و سر به زیری

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 545

11 اشعار

غزل شمارهٔ 546تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 546

7 اشعار

غزل شمارهٔ 547خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 547

7 اشعار

غزل شمارهٔ 548شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 548

7 اشعار

غزل شمارهٔ 549یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 549

9 اشعار

غزل شمارهٔ 550در هیچ مقامم نگذارد به درنگی

نظیری نیشابوری » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 550

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 501–عشق افسر ز سر جم به اشارت برده

غزل شمارهٔ 502–فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

غزل شمارهٔ 503–از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه

غزل شمارهٔ 504–از گلستان گل به بازار آمده

غزل شمارهٔ 505–شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

غزل شمارهٔ 506–در بند تو زنجیر گرفتار شکسته

غزل شمارهٔ 507–آنی که به جان ناز تو را حور کشیده

غزل شمارهٔ 508–دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده

غزل شمارهٔ 509–روندگان ملولیم روبهم کرده

غزل شمارهٔ 510–در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده

غزل شمارهٔ 511–تو بر سر کودکان نهاده

غزل شمارهٔ 512–کیست این از روی رعنایی به جولان آمده

غزل شمارهٔ 513–دلم گداخته غم وز تنم توان رفته

غزل شمارهٔ 514–آب رز در خم آتشین نشده

غزل شمارهٔ 515–کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده

غزل شمارهٔ 516–دل بر این ناخوش آشیانه منه

غزل شمارهٔ 517–غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 518–در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 519–دگر خدا بود ای دل سر کجا داری

غزل شمارهٔ 520–درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی

غزل شمارهٔ 521–ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

غزل شمارهٔ 522–بر دماغم دویده شیدایی

غزل شمارهٔ 523–غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

غزل شمارهٔ 524–دیریست ز گوشه نقابی

غزل شمارهٔ 525–چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی

غزل شمارهٔ 526–عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی

غزل شمارهٔ 527–نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی

غزل شمارهٔ 528–دریغ از صف مردان برون نتاخت یکی

غزل شمارهٔ 529–دو گرم و رخ زرد از که داری؟

غزل شمارهٔ 530–چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟

غزل شمارهٔ 531–چو لعبتان خیال اند آدمی و پری

غزل شمارهٔ 532–از ما نهان ز کثرت اغیار بوده ای

غزل شمارهٔ 533–به مویی بسته صبرم نغمه تارست پنداری

غزل شمارهٔ 534–چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری

غزل شمارهٔ 535–دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی

غزل شمارهٔ 536–گر حسن جمال تو طلبکار نبودی

غزل شمارهٔ 537–گر پای سرو و دامن یاری گرفته ای

غزل شمارهٔ 538–به توتیای رهم خون ز چشم تر چیدی

غزل شمارهٔ 539–کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی

غزل شمارهٔ 540–به خودبینی به جز بتگر نباشی

غزل شمارهٔ 541–سوی هرکس به عنایت نظر انداخته‌ای

غزل شمارهٔ 542–زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای

غزل شمارهٔ 543–بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی

غزل شمارهٔ 544–وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنی

غزل شمارهٔ 545–از کم سخنی و سر به زیری

غزل شمارهٔ 546–تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی

غزل شمارهٔ 547–خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی

غزل شمارهٔ 548–شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی

غزل شمارهٔ 549–یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی

غزل شمارهٔ 550–در هیچ مقامم نگذارد به درنگی

صنفِ غزل میں نظیری نیشابوری کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 501–عشق افسر ز سر جم به اشارت برده

غزل شمارهٔ 502–فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

غزل شمارهٔ 503–از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه

غزل شمارهٔ 504–از گلستان گل به بازار آمده

غزل شمارهٔ 505–شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

غزل شمارهٔ 506–در بند تو زنجیر گرفتار شکسته

غزل شمارهٔ 507–آنی که به جان ناز تو را حور کشیده

غزل شمارهٔ 508–دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده

غزل شمارهٔ 509–روندگان ملولیم روبهم کرده

غزل شمارهٔ 510–در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده

غزل شمارهٔ 511–تو بر سر کودکان نهاده

غزل شمارهٔ 512–کیست این از روی رعنایی به جولان آمده

غزل شمارهٔ 513–دلم گداخته غم وز تنم توان رفته

غزل شمارهٔ 514–آب رز در خم آتشین نشده

غزل شمارهٔ 515–کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده

غزل شمارهٔ 516–دل بر این ناخوش آشیانه منه

غزل شمارهٔ 517–غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 518–در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 519–دگر خدا بود ای دل سر کجا داری

غزل شمارهٔ 520–درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی

غزل شمارهٔ 521–ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

غزل شمارهٔ 522–بر دماغم دویده شیدایی

غزل شمارهٔ 523–غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

غزل شمارهٔ 524–دیریست ز گوشه نقابی

غزل شمارهٔ 525–چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی

غزل شمارهٔ 526–عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی

غزل شمارهٔ 501عشق افسر ز سر جم به اشارت برده

غزل شمارهٔ 502فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

غزل شمارهٔ 503از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه

غزل شمارهٔ 504از گلستان گل به بازار آمده

غزل شمارهٔ 505شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

غزل شمارهٔ 506در بند تو زنجیر گرفتار شکسته

غزل شمارهٔ 507آنی که به جان ناز تو را حور کشیده

غزل شمارهٔ 508دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده

غزل شمارهٔ 509روندگان ملولیم روبهم کرده

غزل شمارهٔ 510در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده

غزل شمارهٔ 511تو بر سر کودکان نهاده

غزل شمارهٔ 512کیست این از روی رعنایی به جولان آمده

غزل شمارهٔ 513دلم گداخته غم وز تنم توان رفته

غزل شمارهٔ 514آب رز در خم آتشین نشده

غزل شمارهٔ 515کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده

غزل شمارهٔ 516دل بر این ناخوش آشیانه منه

غزل شمارهٔ 517غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 518در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 519دگر خدا بود ای دل سر کجا داری

غزل شمارهٔ 520درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی

غزل شمارهٔ 521ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

غزل شمارهٔ 522بر دماغم دویده شیدایی

غزل شمارهٔ 523غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

غزل شمارهٔ 524دیریست ز گوشه نقابی

غزل شمارهٔ 525چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی

غزل شمارهٔ 526عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی

غزل شمارهٔ 527نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی

غزل شمارهٔ 528دریغ از صف مردان برون نتاخت یکی

غزل شمارهٔ 529دو گرم و رخ زرد از که داری؟

غزل شمارهٔ 530چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟

غزل شمارهٔ 531چو لعبتان خیال اند آدمی و پری

غزل شمارهٔ 532از ما نهان ز کثرت اغیار بوده ای

غزل شمارهٔ 533به مویی بسته صبرم نغمه تارست پنداری

غزل شمارهٔ 534چمن قربانگه دنیای خونخوارست پنداری

غزل شمارهٔ 535دریغا در چنین فصلی حریفم یار بایستی

غزل شمارهٔ 536گر حسن جمال تو طلبکار نبودی

غزل شمارهٔ 537گر پای سرو و دامن یاری گرفته ای

غزل شمارهٔ 538به توتیای رهم خون ز چشم تر چیدی

غزل شمارهٔ 539کمند عشوه گشادی و فتنه سر دادی

غزل شمارهٔ 540به خودبینی به جز بتگر نباشی

غزل شمارهٔ 541سوی هرکس به عنایت نظر انداخته‌ای

غزل شمارهٔ 542زان عنبرین کلاله که بر سر نهاده ای

غزل شمارهٔ 543بس در وفا تأمل و تأخیر می کنی

غزل شمارهٔ 544وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنی

غزل شمارهٔ 545از کم سخنی و سر به زیری

غزل شمارهٔ 546تو را گفتم ز صبح وصل مهرافروزتر باشی

غزل شمارهٔ 547خلوتی خواهم و سودای سر زلف کسی

غزل شمارهٔ 548شد آخر روز بر ناییی و میل دل همان باقی

غزل شمارهٔ 549یک ره کم این حجره خاکی نگرفتی

غزل شمارهٔ 550در هیچ مقامم نگذارد به درنگی

غزل شمارهٔ 501عشق افسر ز سر جم به اشارت برده

غزل شمارهٔ 502فکر و غم را سر به جان مردم ناشاد ده

غزل شمارهٔ 503از خوی تند و سرکشت کس ایمن و خشنود نه

غزل شمارهٔ 504از گلستان گل به بازار آمده

غزل شمارهٔ 505شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شده

غزل شمارهٔ 506در بند تو زنجیر گرفتار شکسته

غزل شمارهٔ 507آنی که به جان ناز تو را حور کشیده

غزل شمارهٔ 508دیوانه‌ام ز خانه مشوش برآمده

غزل شمارهٔ 509روندگان ملولیم روبهم کرده

غزل شمارهٔ 510در عهد تو یک سر به گریبان نرسیده

غزل شمارهٔ 511تو بر سر کودکان نهاده

غزل شمارهٔ 512کیست این از روی رعنایی به جولان آمده

غزل شمارهٔ 513دلم گداخته غم وز تنم توان رفته

غزل شمارهٔ 514آب رز در خم آتشین نشده

غزل شمارهٔ 515کجایی ای گل و مل را به رنگ و بو کرده

غزل شمارهٔ 516دل بر این ناخوش آشیانه منه

غزل شمارهٔ 517غم به سزا داده‌ای دل به نوا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 518در شهر و کو هنگامه‌ها بهر تماشا کرده‌ای

غزل شمارهٔ 519دگر خدا بود ای دل سر کجا داری

غزل شمارهٔ 520درین میدان پر نیرنگ حیرانست دانایی

غزل شمارهٔ 521ازین مجلس نمی خیزد دمی کاحیا کند گوشی

غزل شمارهٔ 522بر دماغم دویده شیدایی

غزل شمارهٔ 523غیر از تو نگنجد به سرایی که تو باشی

غزل شمارهٔ 524دیریست ز گوشه نقابی

غزل شمارهٔ 525چه باید مرد را، طبع بلند و مشرب نابی

غزل شمارهٔ 526عقلم وداع عصمت کرد از تنگ شرابی

غزل شمارهٔ 527نیست با مشاطه گلبن طرازم حاجتی

غزل شمارهٔ 528دریغ از صف مردان برون نتاخت یکی

غزل شمارهٔ 529دو گرم و رخ زرد از که داری؟

غزل شمارهٔ 530چند ما را به مدارا و فسون بند کنی؟