غزلیات

غزل شمارهٔ 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 601

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 602

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 603

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 604

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 605

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 606

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 607

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 608به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 609چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 609

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 610

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 611

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 612

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 613به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 613

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 614

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 615همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 615

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 616

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 617

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 618

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 619

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 620

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 621

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 622

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 623

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 626

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 627

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 628

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 629

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 630

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 632

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 633

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 634

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 635

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 636

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 637

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 639

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 641

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 642

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 643

15 اشعار

غزل شمارهٔ 644بس است تیغ تغافل من بلاجو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 644

8 اشعار

غزل شمارهٔ 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 645

6 اشعار

غزل شمارهٔ 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 646

13 اشعار

غزل شمارهٔ 647رساند ابر به جایی گهرفشانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 647

12 اشعار

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 648

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 650

آڈیو

14 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 601–شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را

غزل شمارهٔ 602–ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

غزل شمارهٔ 603–عرق به چهره نشسته است آن پریوش را

غزل شمارهٔ 604–ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را

غزل شمارهٔ 605–گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

غزل شمارهٔ 606–مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

غزل شمارهٔ 607–گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

غزل شمارهٔ 608–به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

غزل شمارهٔ 609–چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا

غزل شمارهٔ 610–ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مرا

غزل شمارهٔ 611–گرفتگی دل از چشمِ روشن است مرا

غزل شمارهٔ 612–ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

غزل شمارهٔ 613–به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

غزل شمارهٔ 614–اگر چه حوصله وصل یار نیست مرا

غزل شمارهٔ 615–همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرا

غزل شمارهٔ 616–چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617–اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618–زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619–ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620–ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621–شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622–ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623–نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627–ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629–به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630–شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631–به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632–احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633–بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634–لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635–ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636–بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637–ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638–گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639–گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640–چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641–ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642–ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643–چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644–بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645–ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646–ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647–رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648–دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649–به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650–اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 601–شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را

غزل شمارهٔ 602–ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

غزل شمارهٔ 603–عرق به چهره نشسته است آن پریوش را

غزل شمارهٔ 604–ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را

غزل شمارهٔ 605–گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

غزل شمارهٔ 606–مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

غزل شمارهٔ 607–گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

غزل شمارهٔ 608–به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

غزل شمارهٔ 609–چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا

غزل شمارهٔ 610–ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مرا

غزل شمارهٔ 611–گرفتگی دل از چشمِ روشن است مرا

غزل شمارهٔ 612–ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

غزل شمارهٔ 613–به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

غزل شمارهٔ 614–اگر چه حوصله وصل یار نیست مرا

غزل شمارهٔ 615–همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرا

غزل شمارهٔ 616–چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617–اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618–زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619–ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620–ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621–شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622–ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623–نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را

غزل شمارهٔ 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

غزل شمارهٔ 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش را

غزل شمارهٔ 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را

غزل شمارهٔ 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

غزل شمارهٔ 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

غزل شمارهٔ 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

غزل شمارهٔ 608به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

غزل شمارهٔ 609چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا

غزل شمارهٔ 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مرا

غزل شمارهٔ 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مرا

غزل شمارهٔ 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

غزل شمارهٔ 613به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

غزل شمارهٔ 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مرا

غزل شمارهٔ 615همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرا

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش را

غزل شمارهٔ 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟

غزل شمارهٔ 603عرق به چهره نشسته است آن پریوش را

غزل شمارهٔ 604ز گریه سرکشی افزود آن پریوش را

غزل شمارهٔ 605گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

غزل شمارهٔ 606مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

غزل شمارهٔ 607گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

غزل شمارهٔ 608به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

غزل شمارهٔ 609چو تار چنگ، فلک چون نمی نواخت مرا

غزل شمارهٔ 610ز خاک کوی تو پرواز مشکل است مرا

غزل شمارهٔ 611گرفتگی دل از چشمِ روشن است مرا

غزل شمارهٔ 612ز عشق، سینه پر داغ گلشنی است مرا

غزل شمارهٔ 613به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا

غزل شمارهٔ 614اگر چه حوصله وصل یار نیست مرا

غزل شمارهٔ 615همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرا

غزل شمارهٔ 616چو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزید

غزل شمارهٔ 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا

غزل شمارهٔ 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرا

غزل شمارهٔ 619ز درد و داغ محبت سرشته اند مرا

غزل شمارهٔ 620ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا

غزل شمارهٔ 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مرا

غزل شمارهٔ 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

غزل شمارهٔ 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا