صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 606

غزل شمارهٔ 606

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ارعالمرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
مکن به غنچه گره نوبهار عالم را
تبسمی کن و بگشای کار عالم را
22
به خنده ای گل بی خار می توانی کرد
اگر التفات کنی، خارزار عالم را
33
فلک سوار چو عیسی نمی توانی شد
ز خویش تا نفشانی غبار عالم را
44
کجی ز مار به افسون نمی توان بردن
چگونه راست توان کرد کار عالم را
55
مبند نقش اقامت که همچو موج سراب
قرار نیست دمی پود و تار عالم را
66
نتیجه ای به جز از خانمان خرابی نیست
خرابی دل امیدوار عالم را
77
عجب که روز قیامت ز خاک برخیزد
به دوش هر که نهادند بار عالم را
88
خوشا کسی که چو صائب ز خاکساری ها
به دیده خاک زند اعتبار عالم را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گذاشتیم به اغیار زلف پر خم را

به دست دیو سپردیم خاتم جم را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 605

اگلی نظم

گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا

چو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 607

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00