صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 607

غزل شمارهٔ 607

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ابمرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
گداخت دیدن آن روی بی نقاب مرا
چو نخل موم، نمی سازد آفتاب مرا
22
جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
سواد شهر بود آیه عذاب مرا
33
چو ماه نو به تواضع ز خاک می گذرم
اگر سپهر دهد بوسه بر رکاب مرا
44
ز پنبه سر مینا به حلقم آب چکان
نمی رود به گلو آب، بی شراب مرا
55
ز سینه ام دل پرداغ را برون آرید
که سیر کرد ز جان دود این کباب مرا
66
کسی به موی نیاویخته است خرمن گل
غم میان تو دارد به پیچ و تاب مرا
77
به یک دو قطره که خواهد گهر شدن روزی
رهین منت خود گو مکن سحاب مرا
88
عبث چه عمر به افسانه می کنی ضایع؟
چو چشم رخنه دیوار نیست خواب مرا
99
فغان که با همه کاوش که کرد ناخن سعی
نشد گشادی ازان غنچه نقاب مرا
1010
چه ذره ام که به خورشید همعنان گردم؟
بس است گوشه چشمی ازان رکاب مرا
1111
درین بهار که گل کرد رازها صائب
نشد گشادی ازان غنچه نقاب مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مکن به غنچه گره نوبهار عالم را

تبسمی کن و بگشای کار عالم را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 606

اگلی نظم

به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

به شور حشر نمکسود کن کباب مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 608

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

به خنده ای بنواز این دل خراب مرا

به شور حشر نمکسود کن کباب مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 608

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00