صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 616غزل شمارهٔ 616شاعر: صائبوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: رگرفتمراصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچو برگ بر سر حاصل نمی توان لرزیدکجاست سنگ که دل از ثمر گرفت مرا22نقل کریںهمان ز گوهر من چشم می شود روشناگر چه گرد یتیمی به بر گرفت مرا33نقل کریںز طور سرمه حیرت کشد به چشم کلیمرخی که پرتو او در جگر گرفت مرا44نقل کریںترا که زخم زبان نیست در کمین، خوش باشکه همچو خون به زبان نیشتر گرفت مرا55نقل کریںهمین دلی است که از انتظار می سوزدز روی یار چراغی که در گرفت مرا66نقل کریںکه کرده است ترا گرم گفتگو صائب؟که دل ز ناله گرم تو در گرفت مرا77نقل کریںز روی گرم که در جان شرر گرفت مرا؟که آفتاب قیامت به بر گرفت مرا88نقل کریںچنان گداخت مرا فکر آن دهان و میانکه می توان به زبان چون خبر گرفت مرا99نقل کریںدل رمیده من سرکشی نمی داندتوان به رشته موی کمر گرفت مرا1010نقل کریںفسردگی چو گهر سنگ راه یکرنگی استازین چه سود که دریا به بر گرفت مرا؟1111نقل کریںچو رشته هر که شد از پیچ و تاب من آگاهز آب دیده خود در گهر گرفت مرا1212نقل کریںبه مدعای دل آن روز کبک من خندیدکه شاهباز تو در زیر پر گرفت مرا◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمهمان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرابه زیرِ پای خُم انداخت همچو خِشت مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 615اگلی نظماگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 617◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمهمان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرابه زیرِ پای خُم انداخت همچو خِشت مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 615
اگلی نظماگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 617
