صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 625

غزل شمارهٔ 625

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: المرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
کجا به دام کشد سایه نهال مرا
شکوفه خنده شیرست از ملال مرا
22
فروغ گوهر من از نژاد خورشیدست
به خیرگی نتوان کرد پایمال مرا
33
چنین که لقمه غم در گلوی من گره است
می حرام بود روزی حلال مرا
44
چسان به خنده گشایم دهن، که همچون برق
لب شکفته بود مشرق زوال مرا
55
پی شکست من ای سنگ، پر بهم مرسان
که می کند تپش دل شکسته بال مرا
66
فریب عشوه دنیا نمی خورم صائب
نظر به حسن مآل است نه به مال مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

شراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 624

اگلی نظم

چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 626

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00