صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 623

غزل شمارهٔ 623

شاعر: صائب

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: وشمرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
نمی توان ز سخن ساختن خموش مرا
که چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا
22
اگر چه صحبت من غم زداست همچو شراب
به روی تلخ، حریفان کنند نوش مرا
33
ز آفتاب بود روشناییم چون لعل
نمی توان به نفس ساختن خموش مرا
44
مرا ز کوی خرابات پای رفتن نیست
مگر به خانه برد محتسب به دوش مرا
55
نکرده بود تماشا هنوز قامت راست
که شد خرام تو سیلاب عقل و هوش مرا
66
چنان ز سردی عالم فسرده دل شده ام
که روی گرم نمی آورد به جوش مرا
77
چنان ز تنگی این بوستان در آزارم
که صبح عید بود روی گلفروش مرا
88
خوشم به صحبت بلبل که می برد صائب
به سیر عالم دیگر ز هر خروش مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟

بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 622

اگلی نظم

کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

شراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 624

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00