غزلیات

غزل شمارهٔ 351حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 351

5 اشعار

غزل شمارهٔ 352ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 352

5 اشعار

غزل شمارهٔ 353ای مونسِ جانِ من، خیال تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

8 اشعار

غزل شمارهٔ 354ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 354

4 اشعار

غزل شمارهٔ 355موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

6 اشعار

غزل شمارهٔ 356تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 357عاشقم بر لعل شکرخای تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 357

8 اشعار

غزل شمارهٔ 358باز افتادیم در سودای تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

9 اشعار

غزل شمارهٔ 359ای گشته ز تابش صفای تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

15 اشعار

غزل شمارهٔ 360ای کعبهٔ من در سرای تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

9 اشعار

غزل شمارهٔ 361تا بدیدم زلف عنبرسای تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

9 اشعار

غزل شمارهٔ 362ای ببرده آب آتش روی تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

7 اشعار

غزل شمارهٔ 363باد عنبر برد خاک کوی تو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

14 اشعار

غزل شمارهٔ 364گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

5 اشعار

غزل شمارهٔ 365ای خواب ز چشم من برون شو

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 365

6 اشعار

غزل شمارهٔ 366خه خه ای جان علیک عین‌الله

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 366

12 اشعار

غزل شمارهٔ 367ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

6 اشعار

غزل شمارهٔ 368ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 369ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 369

9 اشعار

غزل شمارهٔ 370من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 370

5 اشعار

غزل شمارهٔ 371ای نقاب از روی ماه آویخته

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

6 اشعار

غزل شمارهٔ 372بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

8 اشعار

غزل شمارهٔ 373آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 373

5 اشعار

غزل شمارهٔ 374ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 374

15 اشعار

غزل شمارهٔ 375ای من مه نو به روی تو دیده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

7 اشعار

غزل شمارهٔ 376ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

6 اشعار

غزل شمارهٔ 377ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 377

6 اشعار

غزل شمارهٔ 378زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 378

5 اشعار

غزل شمارهٔ 379از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 379

5 اشعار

غزل شمارهٔ 380دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 380

6 اشعار

غزل شمارهٔ 381پر کن صنما هلاقنینه

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 381

10 اشعار

غزل شمارهٔ 382جان جز پیش خود چمانه منه

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 382

9 اشعار

غزل شمارهٔ 383گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه‌ای

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 383

10 اشعار

غزل شمارهٔ 384سینه مکن گرچه سمن سینه‌ای

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 384

9 اشعار

غزل شمارهٔ 385عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 385

7 اشعار

غزل شمارهٔ 386این چه رنگست برین گونه که آمیخته‌ای

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 386

5 اشعار

غزل شمارهٔ 387ای جان و جهان من کجایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 387

6 اشعار

غزل شمارهٔ 388جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 388

19 اشعار

غزل شمارهٔ 389ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 389

7 اشعار

غزل شمارهٔ 390از ماه‌رخی نوش‌لبی شوخ‌بلایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 390

8 اشعار

غزل شمارهٔ 391ای لعل ترا هر دم دعوی خدایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 391

6 اشعار

غزل شمارهٔ 392ای پیشهٔ تو جفانمایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 392

10 اشعار

غزل شمارهٔ 393ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 393

9 اشعار

غزل شمارهٔ 394آخر شرمی بدار چند ازین بدخویی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 394

11 اشعار

غزل شمارهٔ 395بتا پای این ره نداری چه پویی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 395

6 اشعار

غزل شمارهٔ 396کودکی داشتم خراباتی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 396

10 اشعار

غزل شمارهٔ 397ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 397

6 اشعار

غزل شمارهٔ 398غالیه بر عاج برآمیختی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 398

5 اشعار

غزل شمارهٔ 399باز این چه عیاری را شب پوش نهادستی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 399

8 اشعار

غزل شمارهٔ 400تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی

سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 400

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 351–حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

غزل شمارهٔ 352–ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

غزل شمارهٔ 353–ای مونسِ جانِ من، خیال تو

غزل شمارهٔ 354–ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

غزل شمارهٔ 355–موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

غزل شمارهٔ 356–تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

غزل شمارهٔ 357–عاشقم بر لعل شکرخای تو

غزل شمارهٔ 358–باز افتادیم در سودای تو

غزل شمارهٔ 359–ای گشته ز تابش صفای تو

غزل شمارهٔ 360–ای کعبهٔ من در سرای تو

غزل شمارهٔ 361–تا بدیدم زلف عنبرسای تو

غزل شمارهٔ 362–ای ببرده آب آتش روی تو

غزل شمارهٔ 363–باد عنبر برد خاک کوی تو

غزل شمارهٔ 364–گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

غزل شمارهٔ 365–ای خواب ز چشم من برون شو

غزل شمارهٔ 366–خه خه ای جان علیک عین‌الله

غزل شمارهٔ 367–ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

غزل شمارهٔ 368–ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

غزل شمارهٔ 369–ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

غزل شمارهٔ 370–من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

غزل شمارهٔ 371–ای نقاب از روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 372–بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

غزل شمارهٔ 373–آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

غزل شمارهٔ 374–ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

غزل شمارهٔ 375–ای من مه نو به روی تو دیده

غزل شمارهٔ 376–ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

غزل شمارهٔ 377–ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده

غزل شمارهٔ 378–زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده

غزل شمارهٔ 379–از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله

غزل شمارهٔ 380–دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه

غزل شمارهٔ 381–پر کن صنما هلاقنینه

غزل شمارهٔ 382–جان جز پیش خود چمانه منه

غزل شمارهٔ 383–گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه‌ای

غزل شمارهٔ 384–سینه مکن گرچه سمن سینه‌ای

غزل شمارهٔ 385–عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای

غزل شمارهٔ 386–این چه رنگست برین گونه که آمیخته‌ای

غزل شمارهٔ 387–ای جان و جهان من کجایی

غزل شمارهٔ 388–جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟

غزل شمارهٔ 389–ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی

غزل شمارهٔ 390–از ماه‌رخی نوش‌لبی شوخ‌بلایی

غزل شمارهٔ 391–ای لعل ترا هر دم دعوی خدایی

غزل شمارهٔ 392–ای پیشهٔ تو جفانمایی

غزل شمارهٔ 393–ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

غزل شمارهٔ 394–آخر شرمی بدار چند ازین بدخویی

غزل شمارهٔ 395–بتا پای این ره نداری چه پویی

غزل شمارهٔ 396–کودکی داشتم خراباتی

غزل شمارهٔ 397–ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی

غزل شمارهٔ 398–غالیه بر عاج برآمیختی

غزل شمارهٔ 399–باز این چه عیاری را شب پوش نهادستی

غزل شمارهٔ 400–تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 351–حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

غزل شمارهٔ 352–ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

غزل شمارهٔ 353–ای مونسِ جانِ من، خیال تو

غزل شمارهٔ 354–ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

غزل شمارهٔ 355–موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

غزل شمارهٔ 356–تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

غزل شمارهٔ 357–عاشقم بر لعل شکرخای تو

غزل شمارهٔ 358–باز افتادیم در سودای تو

غزل شمارهٔ 359–ای گشته ز تابش صفای تو

غزل شمارهٔ 360–ای کعبهٔ من در سرای تو

غزل شمارهٔ 361–تا بدیدم زلف عنبرسای تو

غزل شمارهٔ 362–ای ببرده آب آتش روی تو

غزل شمارهٔ 363–باد عنبر برد خاک کوی تو

غزل شمارهٔ 364–گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

غزل شمارهٔ 365–ای خواب ز چشم من برون شو

غزل شمارهٔ 366–خه خه ای جان علیک عین‌الله

غزل شمارهٔ 367–ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

غزل شمارهٔ 368–ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

غزل شمارهٔ 369–ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

غزل شمارهٔ 370–من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

غزل شمارهٔ 371–ای نقاب از روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 372–بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

غزل شمارهٔ 373–آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

غزل شمارهٔ 374–ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

غزل شمارهٔ 375–ای من مه نو به روی تو دیده

غزل شمارهٔ 376–ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

غزل شمارهٔ 351حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

غزل شمارهٔ 352ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

غزل شمارهٔ 353ای مونسِ جانِ من، خیال تو

غزل شمارهٔ 354ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

غزل شمارهٔ 355موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

غزل شمارهٔ 356تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

غزل شمارهٔ 357عاشقم بر لعل شکرخای تو

غزل شمارهٔ 358باز افتادیم در سودای تو

غزل شمارهٔ 359ای گشته ز تابش صفای تو

غزل شمارهٔ 360ای کعبهٔ من در سرای تو

غزل شمارهٔ 361تا بدیدم زلف عنبرسای تو

غزل شمارهٔ 362ای ببرده آب آتش روی تو

غزل شمارهٔ 363باد عنبر برد خاک کوی تو

غزل شمارهٔ 364گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

غزل شمارهٔ 365ای خواب ز چشم من برون شو

غزل شمارهٔ 366خه خه ای جان علیک عین‌الله

غزل شمارهٔ 367ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

غزل شمارهٔ 368ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

غزل شمارهٔ 369ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

غزل شمارهٔ 370من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

غزل شمارهٔ 371ای نقاب از روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 372بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

غزل شمارهٔ 373آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

غزل شمارهٔ 374ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

غزل شمارهٔ 375ای من مه نو به روی تو دیده

غزل شمارهٔ 376ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

غزل شمارهٔ 377ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده

غزل شمارهٔ 378زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده

غزل شمارهٔ 379از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله

غزل شمارهٔ 380دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه

غزل شمارهٔ 381پر کن صنما هلاقنینه

غزل شمارهٔ 382جان جز پیش خود چمانه منه

غزل شمارهٔ 383گر بگویی عاشقی با ما هم از یک خانه‌ای

غزل شمارهٔ 384سینه مکن گرچه سمن سینه‌ای

غزل شمارهٔ 385عقل و جانم برد شوخی آفتی عیاره‌ای

غزل شمارهٔ 386این چه رنگست برین گونه که آمیخته‌ای

غزل شمارهٔ 387ای جان و جهان من کجایی

غزل شمارهٔ 388جانا نگویی آخر، ما را که تو کجایی؟

غزل شمارهٔ 389ای کرده دلم سوختهٔ درد جدایی

غزل شمارهٔ 390از ماه‌رخی نوش‌لبی شوخ‌بلایی

غزل شمارهٔ 391ای لعل ترا هر دم دعوی خدایی

غزل شمارهٔ 392ای پیشهٔ تو جفانمایی

غزل شمارهٔ 393ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی

غزل شمارهٔ 394آخر شرمی بدار چند ازین بدخویی

غزل شمارهٔ 395بتا پای این ره نداری چه پویی

غزل شمارهٔ 396کودکی داشتم خراباتی

غزل شمارهٔ 397ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی

غزل شمارهٔ 398غالیه بر عاج برآمیختی

غزل شمارهٔ 399باز این چه عیاری را شب پوش نهادستی

غزل شمارهٔ 400تا مسند کفر اندر اسلام نهادستی

غزل شمارهٔ 351حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش تو

غزل شمارهٔ 352ای شادی و غم ز صلح و جنگ تو

غزل شمارهٔ 353ای مونسِ جانِ من، خیال تو

غزل شمارهٔ 354ای دریغا گر رسیدی دی به من پیغام تو

غزل شمارهٔ 355موی چون کافور دارم از سر زلفین تو

غزل شمارهٔ 356تا کی از عشوه و بهانهٔ تو

غزل شمارهٔ 357عاشقم بر لعل شکرخای تو

غزل شمارهٔ 358باز افتادیم در سودای تو

غزل شمارهٔ 359ای گشته ز تابش صفای تو

غزل شمارهٔ 360ای کعبهٔ من در سرای تو

غزل شمارهٔ 361تا بدیدم زلف عنبرسای تو

غزل شمارهٔ 362ای ببرده آب آتش روی تو

غزل شمارهٔ 363باد عنبر برد خاک کوی تو

غزل شمارهٔ 364گر خسته دل همی نپسندی بیار رو

غزل شمارهٔ 365ای خواب ز چشم من برون شو

غزل شمارهٔ 366خه خه ای جان علیک عین‌الله

غزل شمارهٔ 367ای قوم مرا رنجه مدارید علی‌الله

غزل شمارهٔ 368ای ز آب زندگانی آتشی افروخته

غزل شمارهٔ 369ای دل اندر بیم جان از بهر دل بگداخته

غزل شمارهٔ 370من نه ارزیزم ز کانِ انگیخته

غزل شمارهٔ 371ای نقاب از روی ماه آویخته

غزل شمارهٔ 372بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچه

غزل شمارهٔ 373آن جام لبالب کن و بردار مرا ده

غزل شمارهٔ 374ساقیا مستان خواب‌آلوده را آواز ده

غزل شمارهٔ 375ای من مه نو به روی تو دیده

غزل شمارهٔ 376ای مِهر تو بر سینهٔ من مُهر نهاده

غزل شمارهٔ 377ای سنایی خیز و بشکن زود قفل میکده

غزل شمارهٔ 378زهی سروی که از شرمت همه خوبان سرافگنده

غزل شمارهٔ 379از عشق آن دو نرجس وز مهر آن دو لاله

غزل شمارهٔ 380دی ناگه از نگارم اندر رسید نامه