صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سنایی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 397

غزل شمارهٔ 397

شاعر: سنایی

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: اتی

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

ای آنکه به دو لب سبب آب حیاتی

جانرا به دو شکر ز غم هجر نباتی

2

آرایش دینی تو و آسایش جانی

انس دل و نور بصر و عین حیاتی

3

از خوبی خود غیرت خوبان جهانی

وز حسن و ملاحت صنم حور صفاتی

4

از لطف در الفاظ بشر تحفهٔ وحیی

وز حسن در انفاس ملک وصف صلاتی

5

اوصاف جمال تو همه کس بنداند

زیرا که تو توقیع رفیع‌الدرجاتی

6

لولاک لما کنت امینی به حیاتی

والعیش یهنی بک اذانت ثناتی

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کودکی داشتم خراباتی

می کش و کمزن و خرافاتی

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 396

اگلی نظم

غالیه بر عاج برآمیختی

مورچه از عاج برانگیختی

سنایی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 398

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور