غزلیات

غزل شمارهٔ 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 701

7 اشعار

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 702

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 703

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 704

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 705

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 706

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 707از کینه پاک کن دل افگار خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 708کوتاه ساز رشته آمال خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 708

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 709

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 712تیغ زبان لاف نباشد کمال را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 712

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 713هست از زوال نعل در آتش کمال را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 713

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 714

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 715

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 716عارف متابعت نکند قال و قیل را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 716

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 717در گردش آورید می لعل فام را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 717

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 718پیچیده است دست تو دست کلیم را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 718

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 719

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 720

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 721می در پیاله خون جگر می شود مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 721

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 722

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 723از آفتاب عشق نگردید رنگ من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 723

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 724

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 725

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 726از گرد خط، فزود محبت به دل مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 726

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 727

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 728

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 729

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 730

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 731از کار رفته دست چو دست سبو مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 731

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 732

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 733از باده چون کند عرق آلود ماه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 733

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 734رویت ز هاله حلقه کند نام ماه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 734

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 735طاعت کند سرشک ندامت گناه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 735

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 736

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 737مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 737

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 738با زلف کار نیست رخ یار دیده را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 738

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 739طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 739

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 740خال لب تو راهنمایی است بوسه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 740

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 741

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 742دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 742

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 743

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 744

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 745دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 745

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 746

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 747افتادگی برآورد از خاک دانه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 747

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 748پروای مرگ نیست گدای برهنه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 748

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 749روشن ز داغ های نهان ساز سینه را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 749

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 750بشنو ز من ترانه غیرت فزای را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 750

آڈیو

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 701–دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

غزل شمارهٔ 702–دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703–در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704–از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705–مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706–دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707–از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708–کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709–پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710–حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711–پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712–تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713–هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714–نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715–در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716–عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717–در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718–پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719–شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720–غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721–می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 722–سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 723–از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724–ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

غزل شمارهٔ 725–پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

غزل شمارهٔ 726–از گرد خط، فزود محبت به دل مرا

غزل شمارهٔ 727–از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 728–از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 729–افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرا

غزل شمارهٔ 730–گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

غزل شمارهٔ 731–از کار رفته دست چو دست سبو مرا

غزل شمارهٔ 732–سرگشته ساخت خالِ دلارای او مرا

غزل شمارهٔ 733–از باده چون کند عرق آلود ماه را

غزل شمارهٔ 734–رویت ز هاله حلقه کند نام ماه را

غزل شمارهٔ 735–طاعت کند سرشک ندامت گناه را

غزل شمارهٔ 736–رفتم ز راه دل خس و خار گناه را

غزل شمارهٔ 737–مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را

غزل شمارهٔ 738–با زلف کار نیست رخ یار دیده را

غزل شمارهٔ 739–طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟

غزل شمارهٔ 740–خال لب تو راهنمایی است بوسه را

غزل شمارهٔ 741–گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟

غزل شمارهٔ 742–دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را

غزل شمارهٔ 743–دایم ز نازکی است دل افگار شیشه را

غزل شمارهٔ 744–مگذار بر زمین دل شبها پیاله را

غزل شمارهٔ 745–دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

غزل شمارهٔ 746–از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

غزل شمارهٔ 747–افتادگی برآورد از خاک دانه را

غزل شمارهٔ 748–پروای مرگ نیست گدای برهنه را

غزل شمارهٔ 749–روشن ز داغ های نهان ساز سینه را

غزل شمارهٔ 750–بشنو ز من ترانه غیرت فزای را

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 701–دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

غزل شمارهٔ 702–دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703–در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704–از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705–مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706–دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707–از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708–کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709–پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710–حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711–پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712–تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713–هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714–نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715–در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716–عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717–در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718–پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719–شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720–غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721–می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 722–سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 723–از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724–ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

غزل شمارهٔ 725–پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

غزل شمارهٔ 726–از گرد خط، فزود محبت به دل مرا

غزل شمارهٔ 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 723از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

غزل شمارهٔ 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

غزل شمارهٔ 726از گرد خط، فزود محبت به دل مرا

غزل شمارهٔ 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرا

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

غزل شمارهٔ 731از کار رفته دست چو دست سبو مرا

غزل شمارهٔ 732سرگشته ساخت خالِ دلارای او مرا

غزل شمارهٔ 733از باده چون کند عرق آلود ماه را

غزل شمارهٔ 734رویت ز هاله حلقه کند نام ماه را

غزل شمارهٔ 735طاعت کند سرشک ندامت گناه را

غزل شمارهٔ 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه را

غزل شمارهٔ 737مشمر ز عمر خود نفس ناشمرده را

غزل شمارهٔ 738با زلف کار نیست رخ یار دیده را

غزل شمارهٔ 739طاقت کجاست روی عرقناک دیده را؟

غزل شمارهٔ 740خال لب تو راهنمایی است بوسه را

غزل شمارهٔ 741گیرم چگونه زان بت طناز بوسه را؟

غزل شمارهٔ 742دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه را

غزل شمارهٔ 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه را

غزل شمارهٔ 744مگذار بر زمین دل شبها پیاله را

غزل شمارهٔ 745دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

غزل شمارهٔ 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

غزل شمارهٔ 747افتادگی برآورد از خاک دانه را

غزل شمارهٔ 748پروای مرگ نیست گدای برهنه را

غزل شمارهٔ 749روشن ز داغ های نهان ساز سینه را

غزل شمارهٔ 750بشنو ز من ترانه غیرت فزای را

غزل شمارهٔ 701دیوانه کرد سبزه خطت بهار را

غزل شمارهٔ 702دریاب صبح فیض نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 703در آتش است نعل، نسیم بهار را

غزل شمارهٔ 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز را

غزل شمارهٔ 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز را

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 707از کینه پاک کن دل افگار خویش را

غزل شمارهٔ 708کوتاه ساز رشته آمال خویش را

غزل شمارهٔ 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش را

غزل شمارهٔ 710حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

غزل شمارهٔ 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را

غزل شمارهٔ 712تیغ زبان لاف نباشد کمال را

غزل شمارهٔ 713هست از زوال نعل در آتش کمال را

غزل شمارهٔ 714نتوان به خواب کرد مسخر خیال را

غزل شمارهٔ 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

غزل شمارهٔ 716عارف متابعت نکند قال و قیل را

غزل شمارهٔ 717در گردش آورید می لعل فام را

غزل شمارهٔ 718پیچیده است دست تو دست کلیم را

غزل شمارهٔ 719شد استخوان ز دورِ فلک توتیا مرا

غزل شمارهٔ 720غمگین نیم که خلق شمارند بد مرا

غزل شمارهٔ 721می در پیاله خون جگر می شود مرا

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 723از آفتاب عشق نگردید رنگ من

غزل شمارهٔ 724ابروی او نرفت ز مد نظر مرا

غزل شمارهٔ 725پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مرا

غزل شمارهٔ 726از گرد خط، فزود محبت به دل مرا

غزل شمارهٔ 727از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرا

غزل شمارهٔ 729افسرده دل اگر چه ز واسوختن مرا

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا