صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 731

غزل شمارهٔ 731

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ومرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
از کار رفته دست چو دست سبو مرا
ریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
22
کی می رسید چاک گریبان به دامنم؟
گر می رسید دست به دامان او مرا
33
رنگین تر از سرشک بود گفتگوی من
از بس شده است گریه گره در گلو مرا
44
از خویش رفته را نتوان یافت نقش پا
سرگشته آن کسی که کند جستجو مرا
55
دلسرد از نظاره باغ بهشت کرد
صحرای ساده دل بی آرزو مرا
66
دارد هوای چشمه خورشید شبنمم
مقراض بال و پر نشود رنگ و بو مرا
77
از چاره، درد عشق یکی می شود هزار
بیچاره آن کسی که شود چاره جو مرا
88
از شوق جلوه تو سراپای دیده ام
هر چند آب رفته نیاید به جو مرا
99
صد کاسه خون اگر چه کشیدم درین چمن
زردی نرفت چون گل رعنا ز رو مرا
1010
در حفظ آبرو چو گهر لرزشم بجاست
جان تازه داشت در همه عمر این وضو مرا
1111
از گوهرم غبار یتیمی نمی رود
صائب اگر محیط دهد شستشو مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

ویران اگر نمی کنی، آباد کن مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 730

اگلی نظم

سرگشته ساخت خالِ دلارای او مرا

پرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 732

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00