صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 732

غزل شمارهٔ 732

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ایاومرا

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
سرگشته ساخت خالِ دلارای او مرا
پرگار کرد نقطهٔ سودای او مرا
22
هر پاره داشت از دلِ من عالم دگر
شیرازه کرد زلفِ دلارای او مرا
33
گشتم تمام چشم و همان چشم بسته‌ام
حیرت فزود بس که تماشای او مرا
44
می‌بود کاش دردِ گرفتاریم یکی
پیوندِ دیگرست به هر جای او مرا
55
چون آب سر دهد به خیابان باغِ خُلد
در هر نظاره قامتِ رعنای او مرا
66
خونِ هزار بوسه به دل جوش می‌زند
از دیدن حنای کفِ پای او مرا
77
چون کوهِ طور مغزِ مرا سرمه می‌کند
برقی که در دل است ز سیمای او مرا
88
از عشق جای شِکوه نمانده است در دلم
لطفِ بجاست رنجشِ بیجای او مرا
99
اقبالِ عشق ساخت به وصلم امیدوار
ورنه زیاد بود تمنای او مرا
1010
می‌داشت کاش حوصله یک نگاهِ دور
شوقی که می‌برد به تماشای او مرا
1111
خضر آورد برون ز سیاهی گلیمِ خویش
ای عقل واگذار به سودای او مرا
1212
در کار نیست شیشه و پیمانهٔ دگر
صائب بس است نرگسِ شهلای او مرا
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

از کار رفته دست چو دست سبو مرا

ریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 731

اگلی نظم

از باده چون کند عرق آلود ماه را

در چشم آفتاب بسوزد نگاه را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 733

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00