غزل شمارهٔ 746

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: انهرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

اشک از دل دو نیم شود با اثر که خاک

کرد از خراش سینه برومند دانه را

از غافلان زبان نصیحت کشیده دار

ضایع مکن به اسب حرون تازیانه را

دل را مده عنان تصرف به دست نفس

از دزد پاس دار کلید خزانه را

مرغی که زیرک است درین طرفه صیدگاه

بیند به یک نظر گره دام و دانه را

ز اصلاح بی نیاز بود خط اوستاد

زنهار ره مده به خط سبز شانه را

چون غافلان فریب خوشامد مخور که هست

در پرده خوابهای گران این فسانه را

تا همچو باد، عمر سبکرو نرفته است

سستی مکن، ز کاه جدا ساز دانه را

آه هواپرست به مقصد نمی رسد

نتوان زدن به تیر هوایی نشانه را

1010

ممنون شوم ز هر که به من کج کند نگاه

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

1111

این زهر، سازگار به عادت نمی شود

برخود کنم چگونه گوارا زمانه را؟

1212

دارد همان سر از پی ما سیل حادثات

صائب به آب اگر چه رساندیم خانه را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

کردم به خارخار بدل آشیانه را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 745

افتادگی برآورد از خاک دانه را

گردنکشی به خاک نشاند نشانه را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 747

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

غزل شمارهٔ 746

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: انهرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

اشک از دل دو نیم شود با اثر که خاک

کرد از خراش سینه برومند دانه را

از غافلان زبان نصیحت کشیده دار

ضایع مکن به اسب حرون تازیانه را

دل را مده عنان تصرف به دست نفس

از دزد پاس دار کلید خزانه را

مرغی که زیرک است درین طرفه صیدگاه

بیند به یک نظر گره دام و دانه را

ز اصلاح بی نیاز بود خط اوستاد

زنهار ره مده به خط سبز شانه را

چون غافلان فریب خوشامد مخور که هست

در پرده خوابهای گران این فسانه را

تا همچو باد، عمر سبکرو نرفته است

سستی مکن، ز کاه جدا ساز دانه را

آه هواپرست به مقصد نمی رسد

نتوان زدن به تیر هوایی نشانه را

1010

ممنون شوم ز هر که به من کج کند نگاه

تیر کج است آیه رحمت نشانه را

1111

این زهر، سازگار به عادت نمی شود

برخود کنم چگونه گوارا زمانه را؟

1212

دارد همان سر از پی ما سیل حادثات

صائب به آب اگر چه رساندیم خانه را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

کردم به خارخار بدل آشیانه را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 745

افتادگی برآورد از خاک دانه را

گردنکشی به خاک نشاند نشانه را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 747

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور