صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 711

غزل شمارهٔ 711

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: نگرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ را
دایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
22
شد بیشتر ز قامت خم دل سیاهیم
صیقل برد ز آینه هر چند زنگ را
33
بر زر مگیر تنگ که از خرده شرار
دایم به آهن است سر و کار سنگ را
44
از تیغ آبدار نترسند پردلان
از چار موجه نیست محابا نهنگ را
55
از خلق تنگ بر تو جهان تنگ گشته است
بیرون ز پای خویش کن این کفش تنگ را
66
حلوای آشتی است چو شد زهر عادتی
رغبت به صلح نیست بدآموز جنگ را
77
شد سحر ساحران ز عصای کلیم محو
در راستان اثر نبود ریو و رنگ را
88
دوزد ز یک خدنگ به هم، شست صاف تو
چون دانه های سبحه قطار کلنگ را!
99
تا هست در چمن اثر از رنگ و بوی گل
صائب مده ز دست می لاله رنگ را
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

حاجت به خون گرم جگر نیست داغ را

روغن ز خود بود گهر شبچراغ را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 710

اگلی نظم

تیغ زبان لاف نباشد کمال را

ماه تمام زشت نماید هلال را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 712

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای روی تو به جلوه درآورده رنگ را

نقش تو تازه کرد بساط فرنگ را

غالب دهلوی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 7

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00