غزل شمارهٔ 716

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: یلرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

عارف متابعت نکند قال و قیل را

بانگ درا به کار نیاید دلیل را

با دوستان حق چه کند خصم شعله خوی؟

باغ و بهارهاست در آتش خلیل را

پاس نفس بدار که آن خوی آتشین

در زیر لب گداخت نفس جبرئیل را

چشمی که راه برد به آن لعل آبدار

موج سراب می شمرد سلسبیل را

از همت بزرگ به دولت توان رسید

آری به فیل صید نمایند فیل را

در مرگ، غفلت تو سرایت نمی کند

پروای سرمه نیست صدای رحیل را

باشد بهشت نقد، شهیدان اگر کنند

گلگونه عذار تو خون سبیل را

آخر سیاه بختی مجنون عزیز کرد

بر چهره زنان عرب، خال نیل را

ای آن که شد ترا به نکویی بلند نام

مشمار سهل، نعمت ذکر جمیل را

1010

کی نیل چشم زخم شود یوسف مرا؟

مشاطه گر به کار برد رود نیل را

1111

آزاده ای که تلخی احسان کشیده است

صائب به از کریم شمارد بخیل را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

ای از کرم نریخته خون سبیل را

وز لطف عید کرده عزای خلیل را

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 29

در کوی عشق ره نبود جبرئیل را

پی کرده است تیزی این ره دلیل را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 715

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور