صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 718غزل شمارهٔ 718شاعر: صائبوزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: یمراہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںپیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را2نقل کریںموج از حقیقت گهر بحر غافل استحادث چگونه درک نماید قدیم را؟3نقل کریںدر قتل ما به نرگس خود مصلحت مبینکاندیشه صحیح نباشد سقیم را!4نقل کریںدریاست داغ حوصله من، که چون صدفمی پرورم به دست تهی صد یتیم را5نقل کریںمخصوص اهل حال بود گوشمال عشقآتش دهد فشار، گل خوش شمیم را6نقل کریںگرد خجالت از رخ سایل که می برد؟شرم کرم اگر نگدازد کریم را7نقل کریںفقر سیاهرو محک بخل و همت استمحتاج از کریم شناسد لئیم را8نقل کریںصائب ز بنده های باخلاص می شودهر کس به یک طرف نهد امید و بیم را◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدر گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 717اگلی نظمشد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 719زمینہم وزن و قافیہ نظمیںساقی بشو دورنگی امید و بیم رابنما به ما حقیقت رنگ قدیم رانظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 33آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمدر گردش آورید می لعل فام رازین بیش خشک لب مپسندید جام راصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 717
اگلی نظمشد استخوان ز دورِ فلک توتیا مراباری دگر نماند درین آسیا مراصائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 719
ساقی بشو دورنگی امید و بیم رابنما به ما حقیقت رنگ قدیم رانظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 33
