غزل شمارهٔ 707

شاعر: صائب

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: ارخویشرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

از کینه پاک کن دل افگار خویش را

صبح امید ساز شب تار خویش را

گردد درین ریاض به آزادگی علم

چون سرو هر که بست به دل بار خویش را

از سخت دل زبان نصیحت کشیده دار

مشکن به سنگ گوهر شهوار خویش را

بی حاصل است تخم فشاندن به شوره زار

مگشا به بیغمان لب گفتار خویش را

گردید از زیاده سری خرج گاز، شمع

واکن ز سر علاقه دستار خویش را

مردانه سر به تیغ شهادت نثار کن

مفکن ز بیدلی به گره کار خویش را

دارد ز زنگیان خطر آیینه های صاف

پوشیده دار دیده بیدار خویش را

تا چشم شور خلق نسازد ترا کباب

تنها مخور پیاله سرشار خویش را

منصور سر به باد ز افشای راز داد

از باطلان نهفته کن اسرار خویش را

1010

از شوق کاه جاذبه کهرباست بیش

مطلوب طالب است طلبکار خویش را

1111

دیدی ز نور عاریتی ماه چون گداخت

روشن ز آه ساز شب تار خویش را

1212

آورد هر که صد دل سرگشته را به دست

تسبیح ساخت رشته زنار خویش را

1313

خم شد قدت چو صیقل و از بی بصیرتی

روشن نکردی آینه تار خویش را

1414

زان پایدار ماند درین باغ حسن سرو

کز خود جدا نکرد هوادار خویش را

1515

شد آب و تاب لعل لب او یکی هزار

دل آب کرد بس که خریدار خویش را

1616

با سایه هما نکند دوربین بدل

صائب حضور سایه دیوار خویش را

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آورده ام شفیع دل زار خویش را

پندی بده دو نرگس خونخوار خویش را

امیرخسرو دهلویدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 60

کردم ز شکوه منع دل زار خویش را

انداختم به روز جزا کار خویش را

نظیری نیشابوریدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 25

دانسته ام غرور خریدار خویش را

خود همچو زلف می شکنم کار خویش را

صائبدیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 706

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور