غزلیات

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 102

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 104طریق عشق جانا بی بلا نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 105سخن عشق جز اشارت نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 106

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 107هر که درین درد گرفتار نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 107

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 108دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 108

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 109از تو کارم همچو زر بایست نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 110ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 110

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 111از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 111

10 اشعار

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 113در ره عشاق نام و ننگ نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 114طمع وصل تو مجالم نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 114

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 115آفتاب رخ تو پنهان نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 116سرو چون قد خرامان تو نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 117هر دلی کز عشق تو آگاه نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 117

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 118کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 118

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 119در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 119

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 120عشق جز بخشش خدایی نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 120

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 121

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 122زهی زیبا جمالی این چه روی است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 122

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 124تاب روی تو آفتاب نداشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 124

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 125درد دل من از حد و اندازه درگذشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 125

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 126

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 127ای دلم مست چشمهٔ نوشت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 127

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 128تا دل من راه جانان بازیافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 129تا گل از ابر آب حیوان یافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 130

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 131دل کمال از لعل میگون تو یافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 131

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 132پیشگاه عشق را پیشان که یافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 133خاک کویت هر دو عالم در نیافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 134بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 135هر دل که ز عشق بی نشان رفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 135

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 137آتش سودای تو عالم جان در گرفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 138گر نبودی در جهان امکان گفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 138

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 139ای زلف تو دام و دانه خالت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 139

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 140ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 140

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 141ای بی نشان محض نشان از که جویمت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 141

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 142ای چو چشم سوزن عیسی دهانت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 142

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 143ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 143

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 144ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 144

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 145ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 145

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 146رطل گران ده صبوح زانکه رسیده است صبح

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 146

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 147صبح دم زد ساقیا هین الصبوح

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 147

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 148کشتی عمر ما کنار افتاد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 149عکس روی تو بر نگین افتاد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 150گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 150

آڈیو

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102–ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103–در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 104–طریق عشق جانا بی بلا نیست

غزل شمارهٔ 105–سخن عشق جز اشارت نیست

غزل شمارهٔ 106–عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 107–هر که درین درد گرفتار نیست

غزل شمارهٔ 108–دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

غزل شمارهٔ 109–از تو کارم همچو زر بایست نیست

غزل شمارهٔ 110–ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

غزل شمارهٔ 111–از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

غزل شمارهٔ 112–دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 113–در ره عشاق نام و ننگ نیست

غزل شمارهٔ 114–طمع وصل تو مجالم نیست

غزل شمارهٔ 115–آفتاب رخ تو پنهان نیست

غزل شمارهٔ 116–سرو چون قد خرامان تو نیست

غزل شمارهٔ 117–هر دلی کز عشق تو آگاه نیست

غزل شمارهٔ 118–کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

غزل شمارهٔ 119–در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست

غزل شمارهٔ 120–عشق جز بخشش خدایی نیست

غزل شمارهٔ 121–آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 122–زهی زیبا جمالی این چه روی است

غزل شمارهٔ 123–هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 124–تاب روی تو آفتاب نداشت

غزل شمارهٔ 125–درد دل من از حد و اندازه درگذشت

غزل شمارهٔ 126–در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 127–ای دلم مست چشمهٔ نوشت

غزل شمارهٔ 128–تا دل من راه جانان بازیافت

غزل شمارهٔ 129–تا گل از ابر آب حیوان یافت

غزل شمارهٔ 130–تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 131–دل کمال از لعل میگون تو یافت

غزل شمارهٔ 132–پیشگاه عشق را پیشان که یافت

غزل شمارهٔ 133–خاک کویت هر دو عالم در نیافت

غزل شمارهٔ 134–بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت

غزل شمارهٔ 135–هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 136–دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 137–آتش سودای تو عالم جان در گرفت

غزل شمارهٔ 138–گر نبودی در جهان امکان گفت

غزل شمارهٔ 139–ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 140–ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

غزل شمارهٔ 141–ای بی نشان محض نشان از که جویمت

غزل شمارهٔ 142–ای چو چشم سوزن عیسی دهانت

غزل شمارهٔ 143–ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 144–ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

غزل شمارهٔ 145–ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

غزل شمارهٔ 146–رطل گران ده صبوح زانکه رسیده است صبح

غزل شمارهٔ 147–صبح دم زد ساقیا هین الصبوح

غزل شمارهٔ 148–کشتی عمر ما کنار افتاد

غزل شمارهٔ 149–عکس روی تو بر نگین افتاد

غزل شمارهٔ 150–گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 101–گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102–ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103–در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 104–طریق عشق جانا بی بلا نیست

غزل شمارهٔ 105–سخن عشق جز اشارت نیست

غزل شمارهٔ 106–عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 107–هر که درین درد گرفتار نیست

غزل شمارهٔ 108–دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

غزل شمارهٔ 109–از تو کارم همچو زر بایست نیست

غزل شمارهٔ 110–ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

غزل شمارهٔ 111–از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

غزل شمارهٔ 112–دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 113–در ره عشاق نام و ننگ نیست

غزل شمارهٔ 114–طمع وصل تو مجالم نیست

غزل شمارهٔ 115–آفتاب رخ تو پنهان نیست

غزل شمارهٔ 116–سرو چون قد خرامان تو نیست

غزل شمارهٔ 117–هر دلی کز عشق تو آگاه نیست

غزل شمارهٔ 118–کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

غزل شمارهٔ 119–در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست

غزل شمارهٔ 120–عشق جز بخشش خدایی نیست

غزل شمارهٔ 121–آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 122–زهی زیبا جمالی این چه روی است

غزل شمارهٔ 123–هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 124–تاب روی تو آفتاب نداشت

غزل شمارهٔ 125–درد دل من از حد و اندازه درگذشت

غزل شمارهٔ 126–در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 104طریق عشق جانا بی بلا نیست

غزل شمارهٔ 105سخن عشق جز اشارت نیست

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 107هر که درین درد گرفتار نیست

غزل شمارهٔ 108دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

غزل شمارهٔ 109از تو کارم همچو زر بایست نیست

غزل شمارهٔ 110ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

غزل شمارهٔ 111از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 113در ره عشاق نام و ننگ نیست

غزل شمارهٔ 114طمع وصل تو مجالم نیست

غزل شمارهٔ 115آفتاب رخ تو پنهان نیست

غزل شمارهٔ 116سرو چون قد خرامان تو نیست

غزل شمارهٔ 117هر دلی کز عشق تو آگاه نیست

غزل شمارهٔ 118کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

غزل شمارهٔ 119در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست

غزل شمارهٔ 120عشق جز بخشش خدایی نیست

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 122زهی زیبا جمالی این چه روی است

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 124تاب روی تو آفتاب نداشت

غزل شمارهٔ 125درد دل من از حد و اندازه درگذشت

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 127ای دلم مست چشمهٔ نوشت

غزل شمارهٔ 128تا دل من راه جانان بازیافت

غزل شمارهٔ 129تا گل از ابر آب حیوان یافت

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت

غزل شمارهٔ 131دل کمال از لعل میگون تو یافت

غزل شمارهٔ 132پیشگاه عشق را پیشان که یافت

غزل شمارهٔ 133خاک کویت هر دو عالم در نیافت

غزل شمارهٔ 134بس که دل تشنه سوخت وز لبت آبی نیافت

غزل شمارهٔ 135هر دل که ز عشق بی نشان رفت

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 137آتش سودای تو عالم جان در گرفت

غزل شمارهٔ 138گر نبودی در جهان امکان گفت

غزل شمارهٔ 139ای زلف تو دام و دانه خالت

غزل شمارهٔ 140ای آفتاب طفلی در سایهٔ جمالت

غزل شمارهٔ 141ای بی نشان محض نشان از که جویمت

غزل شمارهٔ 142ای چو چشم سوزن عیسی دهانت

غزل شمارهٔ 143ای مُشکِ ختا ، خطِ سیاهت

غزل شمارهٔ 144ای آفتاب سرکش یک ذره خاک پایت

غزل شمارهٔ 145ای پرتو وجودت در عقل بی نهایت

غزل شمارهٔ 146رطل گران ده صبوح زانکه رسیده است صبح

غزل شمارهٔ 147صبح دم زد ساقیا هین الصبوح

غزل شمارهٔ 148کشتی عمر ما کنار افتاد

غزل شمارهٔ 149عکس روی تو بر نگین افتاد

غزل شمارهٔ 150گر هندوی زلفت ز درازی به ره افتاد

غزل شمارهٔ 101گر جمله تویی همه جهان چیست

غزل شمارهٔ 102ای دلشده دلربای من کیست

غزل شمارهٔ 103در عشق، قرار بی‌قراری است

غزل شمارهٔ 104طریق عشق جانا بی بلا نیست

غزل شمارهٔ 105سخن عشق جز اشارت نیست

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 107هر که درین درد گرفتار نیست

غزل شمارهٔ 108دل بگسل از جهان که جهان پایدار نیست

غزل شمارهٔ 109از تو کارم همچو زر بایست نیست

غزل شمارهٔ 110ای دل ز جان در آی که جانان پدید نیست

غزل شمارهٔ 111از قوت مستیم ز هستیم خبر نیست

غزل شمارهٔ 112دل خون شد و از توام خبر نیست

غزل شمارهٔ 113در ره عشاق نام و ننگ نیست

غزل شمارهٔ 114طمع وصل تو مجالم نیست

غزل شمارهٔ 115آفتاب رخ تو پنهان نیست

غزل شمارهٔ 116سرو چون قد خرامان تو نیست

غزل شمارهٔ 117هر دلی کز عشق تو آگاه نیست

غزل شمارهٔ 118کیست که از عشق تو پردهٔ او پاره نیست

غزل شمارهٔ 119در ده خبر است این ، که ز مَه دِه خبری نیست

غزل شمارهٔ 120عشق جز بخشش خدایی نیست

غزل شمارهٔ 121آیینهٔ تو سیاه روی است

غزل شمارهٔ 122زهی زیبا جمالی این چه روی است

غزل شمارهٔ 123هر دیده که بر تو یک نظر داشت

غزل شمارهٔ 124تاب روی تو آفتاب نداشت

غزل شمارهٔ 125درد دل من از حد و اندازه درگذشت

غزل شمارهٔ 126در عشق تو عقل سرنگون گشت

غزل شمارهٔ 127ای دلم مست چشمهٔ نوشت

غزل شمارهٔ 128تا دل من راه جانان بازیافت

غزل شمارهٔ 129تا گل از ابر آب حیوان یافت

غزل شمارهٔ 130تا دل ز کمال تو نشان یافت