وزنِ مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 1131–گفت لبم چون شکر ارزد گنج گهر

He said, “My sugar-sweet lip is worth a treasure of pearls.” “Ah, I have no pearls.” He said, “You have not? Then buy!

غزل شمارهٔ 1132–چون سرِ کس نیستت، فتنه مکن دل مبر

غزل شمارهٔ 1179–غره وجه سلبت قلب جمیع البشر

غزل شمارهٔ 1200–ساقی روحانیان روح شدم خیز خیز

غزل شمارهٔ 1212–دست بنه بر دلم از غم دلبر مپرس

غزل شمارهٔ 1213–ای سگ قصاب هجر خون مرا خوش بلیس

غزل شمارهٔ 1270–مستی امروز من نیست چو مستی دوش

My drunkenness of today is not like yesterday’s drunkenness; do you not believe me? Take a glass, and drink!

غزل شمارهٔ 1271–باز درآمد طبیب از در رنجور خویش

غزل شمارهٔ 1272–باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش

غزل شمارهٔ 1273–ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش

غزل شمارهٔ 1274–خواجه چرا کرده‌ای روی تو بر ما تُرُش

غزل شمارهٔ 1275–چون بزند گردنم سجده کند گردنش

غزل شمارهٔ 1276–باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش

غزل شمارهٔ 1277–خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویش

غزل شمارهٔ 1278–یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش

غزل شمارهٔ 1279–باز درآمد طبیب از در ایوب خویش

غزل شمارهٔ 1304–باده نمی‌بایدم فارغم از درد و صاف

I have no need of wine, I am indifferent to lees and pure liquor; I thirst for my own blood, the time of battle has come.

غزل شمارهٔ 1305–کعبه جان‌ها توی گرد تو آرم طواف

غزل شمارهٔ 1311–باز از آن کوه قاف آمد عنقای عشق

غزل شمارهٔ 1349–تا نزند آفتاب خیمه نور جلال

غزل شمارهٔ 1350–چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال

غزل شمارهٔ 1351–شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال

غزل شمارهٔ 1352–چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال

غزل شمارهٔ 1361–عمرک یا واحدا فی درجات الکمال

غزل شمارهٔ 1368–عمرک یا واحدا فی درجات الکمال

غزل شمارهٔ 1714–چند روی بی‌خبر آخر بنگر به بام

غزل شمارهٔ 1715–هر کی بمیرد شود دشمن او دوستکام

غزل شمارهٔ 1716–امشب جان را ببر از تن چاکر تمام

غزل شمارهٔ 1717–لولیکان تویم در بگشا ای صنم

غزل شمارهٔ 1718–ای تو ترش کرده رو تا که بترسانیم

غزل شمارهٔ 1719–پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم

غزل شمارهٔ 1720–بار دگر ذره وار رقص کنان آمدیم

غزل شمارهٔ 1721–خوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیم

غزل شمارهٔ 2055–مست شدی عاقبت آمدی اندر میان

غزل شمارهٔ 2056–خواجه غلط کرده‌ای در روشِ یار من

غزل شمارهٔ 2057–یار شو و یار بین دل شو و دلدار بین

غزل شمارهٔ 2058–با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آن

غزل شمارهٔ 2059–گفت لَبَم ناگهان نامِ گل و گلسِتان

غزل شمارهٔ 2060–یک غزل آغاز کن بر صفتِ حاضران

غزل شمارهٔ 2061–بوسه بده خویش را ای صنم سیمتن

Give yourself a kiss, silvery-bodied idol; you who are in Cathay, do not search for yourself in Khotan.

غزل شمارهٔ 2062–سیر نشد چشم و دل از نظر شاه من

غزل شمارهٔ 2063–ای رخ خندان تو مایه صد گلستان

غزل شمارهٔ 2064–باز فروریخت عشق از در و دیوار من

غزل شمارهٔ 2065–باز درآمد ز راه فتنه برانگیز من

غزل شمارهٔ 2066–باز برآمد ز کوه خسرو شیرین من

غزل شمارهٔ 2067–ای هوس عشق تو کرده جهان را زبون

غزل شمارهٔ 2068–باز شکستند خلق سلسله یا مسلمین

غزل شمارهٔ 2069–بیش مکن همچنان خانه درآ همچنین

غزل شمارهٔ 2070–یا تو ترش کرده رو! مایه ده شکّران

غزل شمارهٔ 2242–تا که درآمد به باغ چهره گلنار تو