رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1719غزل شمارهٔ 1719شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: ویمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںپیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویمبیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم2نقل کریںدست به هم وادهیم حلقه صفت جوق جوقجمع معلق زنان مست به دریا دویم3نقل کریںبر لب دریای عشق تازه بروییم بازهای که چون گلستان تا به ابد ما نویم4نقل کریںوز جگر گلستان شعله دیگر زنیمچون ز رخ آتشین مایه صد پرتویم5نقل کریںجوهر ما رو نمود لیک از آن سوی بحرآه که تو زین سوی آه که ما زان سویم6نقل کریںشاه سوارا به سر تاج بجنبان چنینتاج تو را گوهریم اسپ تو را ما جویم7نقل کریںبر سر دارش کنیم هر کی بگوید یکیمآتش اندرزنیم هر کی بگوید دویم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای تو ترش کرده رو تا که بترسانیمبسته شکرخنده را تا که بگریانیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1718اگلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای تو ترش کرده رو تا که بترسانیمبسته شکرخنده را تا که بگریانیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1718
اگلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720
