رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1277غزل شمارهٔ 1277شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: ارخویشصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخواجه غلط کردهای در صفت یار خویشسست گمان بودهای عاقبت کار خویش2نقل کریںدر هوس گلرخان سست زنخ گشتهایهای اگر دیدیی روی چو گلنار خویش3نقل کریںراه زنان عشق را مرگ لقب کردهاندتا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش4نقل کریںگوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنمهستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش5نقل کریںپیش من آ که خوشم تا به برت درکشمچون ز توام میرسد تحفه دلدار خویش◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمباز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوشتوبه کنان توبه را سیل ببردست دوشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1276اگلی نظمیار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوشتوبه کنان توبه را سیل ببردست دوشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1278آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمباز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوشتوبه کنان توبه را سیل ببردست دوشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1276
اگلی نظمیار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوشتوبه کنان توبه را سیل ببردست دوشرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1278
