صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1276

غزل شمارهٔ 1276

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: ستدوش

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

صداکاران: عندلیب، محسن لیله‌کوهی
Toggle stanza 1
11
باز درآمد ز راه بیخود و سرمست دوش
توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش
22
گرز برآورد عشق کوفت سر عقل را
شد ز بلندی عشق چرخ فلک پست دوش
33
دولت نو شد پدید دام جهان را درید
مرغ ظریف از قفس شکر که وارست دوش
44
آنچ به هفت آسمان جست فرشته و نیافت
نک به زمین گاه خاک سهل برون جست دوش
55
آنک دل جبرئیل از کف او خسته بود
مرغ پراشکسته‌ای سینه او خست دوش
66
عقل کمالی که او گردن شیران شکست
عاشق بی‌دست و پا گردن او بست دوش
77
از شرر آفتاب شیشه گردون نکفت
سایه بی‌سایه‌ای دید دراشکست دوش
88
ماه که چون عاشقان در پی خورشید بود
بعد فراق دراز خفیه بپیوست دوش
99
آنک در او عقل و وهم می‌نرسد از قصور
گشت عیان تا که عشق کوفت بر او دست دوش
1010
هر چه بود آن خیال گردد روزی وصال
چند خیال عدم آمد در هست دوش
1111
خامش باش ای دلیل خامشیت گفتنست
شد سر و گوشت بلند از سخن پست دوش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

چون بزند گردنم سجده کند گردنش

شیر خورد خون من ذوق من از خوردنش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1275

اگلی نظم

خواجه غلط کرده‌ای در صفت یار خویش

سست گمان بوده‌ای عاقبت کار خویش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1277

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

یار درآمد ز باغ بیخود و سرمست دوش

توبه کنان توبه را سیل ببردست دوش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1278

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00