غزل شمارهٔ 2058

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: یستان

صنف: غزل

صداکار: عندلیب

با رُخِ چون مشعله بر دَرِ ما کیست آن

هر طرفی موجِ خون نیمِ‌شبان چیست آن

در کفنِ خویشتن رقص‌کنان مُردگان

نَفخهٔ صور است یا عیسیِ ثانی است آن

سینهٔ خود باز کن روزن دل دَرنِگر

کآتشِ تو شعله زَد نی خبرِ دی است آن

آتشِ نو را ببین زود درآ چون خلیل

گرچه به شکلْ آتش است، باده صافی است آن

یونسِ قُدسیِ توی در تَنِ چون ماهیی

بازشکاف و ببین کاین تَنِ ماهی است آن

دَلقِ تَنِ خویش را بر گروِ می‌ بنه

پاک شَوی پاکباز نوبتِ پاکی است آن

باده کشیدی ولیک در قدحت باقی است

حمله دیگر که اصل جرعه باقی است آن

دِشنهٔ تیز ار خلیل بنهد بر گردنت

رو بَمگردان که آن شیوهٔ شاهی است آن

حکم به هم درشکست، هست قضا در خطر

فتنهِ حکم است این، آفتِ قاضی است آن

1010

نَفْسِ تو امروز اگر وعده فردا دهد

بر دهنش زن از آنک مردک لافی است آن

1111

باده فروشَد ولیک باده دهد جمله باد

خم نماید ولیک حقِ نمک نیست آن

1212

ما ز زمستانِ نفْس برفِ تَن آورده‌ایم

بَهرِ تقاضای لطف، نکته کاجیست آن

1313

مُفْخَرِ تبریزیان! شمسِ حق! ای پیش تو

طاق و طُرُنب دو کُوْنِ طفلی و بازی است آن

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور