رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1311غزل شمارهٔ 1311شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: ایعشقہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںباز از آن کوه قاف آمد عنقای عشقباز برآمد ز جان نعره و هیهای عشق2نقل کریںباز برآورد عشق سر به مثال نهنگتا شکند زورق عقل به دریای عشق3نقل کریںسینه گشادست فقر جانب دلهای پاکدر شکم طور بین سینه سینای عشق4نقل کریںمرغ دل عاشقان باز پر نو گشادکز قفس سینه یافت عالم پهنای عشق5نقل کریںهر نفس آید نثار بر سر یاران کاراز بر جانان که اوست جان و دل افزای عشق6نقل کریںفتنه نشان عقل بود رفت و به یک سو نشستهر طرف اکنون ببین فتنه دروای عشق7نقل کریںعقل بدید آتشی گفت که عشقست و نیعشق ببیند مگر دیده بینای عشق8نقل کریںعشق ندای بلند کرد به آواز پستکای دل بالا بپر بنگر بالای عشق9نقل کریںبنگر در شمس دین خسرو تبریزیانشادی جانهای پاک دیده دلهای عشق◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای ناطق الهی و ای دیده حقایقزین قلزم پرآتش ای چاره خلایقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1310اگلی نظمفریفت یار شکربار من مرا به طریقکه شعر تازه بگو و بگیر جام عتیقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1312زمینہم وزن و قافیہ نظمیںعقل کجا پی برد، شیوهٔ سودای عشق؟باز نیابی به عقل، سِرّ معمّای عشقعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 449آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای ناطق الهی و ای دیده حقایقزین قلزم پرآتش ای چاره خلایقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1310
اگلی نظمفریفت یار شکربار من مرا به طریقکه شعر تازه بگو و بگیر جام عتیقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1312
عقل کجا پی برد، شیوهٔ سودای عشق؟باز نیابی به عقل، سِرّ معمّای عشقعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 449
