رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1310غزل شمارهٔ 1310شاعر: رومیوزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیہ: قہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای ناطق الهی و ای دیده حقایقزین قلزم پرآتش ای چاره خلایق2نقل کریںتو بس قدیم پیری بس شاه بینظیریجان را تو دستگیری از آفت علایق3نقل کریںدر راه جان سپاری جانها تو را شکاریآوخ کز این شکاران تا جان کیست لایق4نقل کریںمخلوق خود کی باشد کز عشق تو بلافدای عاشق جمالت نور جلال خالق5نقل کریںگویی چه چاره دارم کان عشق را شکارمبیمار عشق زارم ای تو طبیب حاذق6نقل کریںلطف تو گفت پیش آ قهر تو گفت پس روما را یکی خبر کن کز هر دو کیست صادق7نقل کریںای آفتاب جانها ای شمس حق تبریزهر ذره از شعاعت جان لطیف ناطق◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای جهان را دلگشا اقبال عشقیفعل الله ما یشا اقبال عشقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1309اگلی نظمباز از آن کوه قاف آمد عنقای عشقباز برآمد ز جان نعره و هیهای عشقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1311زمینہم وزن و قافیہ نظمیںلب ساقی روانها، دل چشمه حقایقلفظ آفتاب روشن، معنیش صبح صادقنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 390آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمباز از آن کوه قاف آمد عنقای عشقباز برآمد ز جان نعره و هیهای عشقرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1311
لب ساقی روانها، دل چشمه حقایقلفظ آفتاب روشن، معنیش صبح صادقنظیری نیشابوری»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 390
