رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1721غزل شمارهٔ 1721شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: شیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںخوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیمآب حیات توایم گرچه به شکل آتشیم22نقل کریںتو جو کبوتربچه زاده این لانهایگر تو نیایی به خود مات از این سو کشیم33نقل کریںحاضر ما شو که ما حاضر آن شاهدیممست می اش می شویم باده از او می چشیم44نقل کریںتیزروان همچو سیل گرچه چو که ساکنیمنعره زنان همچو رعد گرچه چنین خامشیم55نقل کریںجان چو دریا تو راست بر کف خود نه بیاگرچه که ما همچو چرخ بیگنهی می کشیم66نقل کریںزان سوی این پنج حس نوبت ما پنج کنکان سوی این شش جهت خسرو این هر ششیم77نقل کریںدر پی سرنای عشق تیزدم و دلنوازکز رگ جان همچو چنگ بهر تو در نالشیم88نقل کریںصحت دعوی عشق مسند و بالش مجوما نه چو رنجورکان عاشق آن بالشیم99نقل کریںنور فلک شمس دین مفخر تبریز مااز رخ آن آفتاب چرخ درون مه وشیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720اگلی نظمبدار دست ز ریشم که بادهای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1722◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720
اگلی نظمبدار دست ز ریشم که بادهای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1722
