رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1721غزل شمارهٔ 1721شاعر: رومیوزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)قافیہ: شیمصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخوش سوی ما آ دمی ز آنچ که ما هم خوشیمآب حیات توایم گرچه به شکل آتشیم2نقل کریںتو جو کبوتربچه زاده این لانهایگر تو نیایی به خود مات از این سو کشیم3نقل کریںحاضر ما شو که ما حاضر آن شاهدیممست می اش می شویم باده از او می چشیم4نقل کریںتیزروان همچو سیل گرچه چو که ساکنیمنعره زنان همچو رعد گرچه چنین خامشیم5نقل کریںجان چو دریا تو راست بر کف خود نه بیاگرچه که ما همچو چرخ بیگنهی می کشیم6نقل کریںزان سوی این پنج حس نوبت ما پنج کنکان سوی این شش جهت خسرو این هر ششیم7نقل کریںدر پی سرنای عشق تیزدم و دلنوازکز رگ جان همچو چنگ بهر تو در نالشیم8نقل کریںصحت دعوی عشق مسند و بالش مجوما نه چو رنجورکان عاشق آن بالشیم9نقل کریںنور فلک شمس دین مفخر تبریز مااز رخ آن آفتاب چرخ درون مه وشیم◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720اگلی نظمبدار دست ز ریشم که بادهای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1722آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبار دگر ذره وار رقص کنان آمدیمزان سوی گردون عشق چرخ زنان آمدیمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1720
اگلی نظمبدار دست ز ریشم که بادهای خوردمز بیخودی سر و ریش و سبال گم کردمرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1722
