غزل شمارهٔ 1361

تا نزند آفتاب خیمه نور جلال

حلقه مرغان روز کی بزند پر و بال

چشم تو با چشم من هر دم بی‌قیل و قال

دارد در درس عشق بحث و جواب و سؤال

شد پی این لولیان در حرم ذوالجلال

چشمه و سبزه مقام شوخی و دزدی حلال

چند از این قیل و قال عشق پرست و ببال

تا تو بمانی چو عشق در دو جهان بی‌زوال

عمرک یا واحدا فی درجات الکمال

قد نزل الهم بی یا سندی قم تعال