صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 1272

غزل شمارهٔ 1272

شاعر: رومی

وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)

قافیہ: انخویش

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
باز فرود آمدیم بر در سلطان خویش
بازگشادیم خوش بال و پر جان خویش
22
باز سعادت رسید دامن ما را کشید
بر سر گردون زدیم خیمه و ایوان خویش
33
دیده دیو و پری دید ز ما سروری
هدهد جان بازگشت سوی سلیمان خویش
44
ساقی مستان ما شد شکرستان ما
یوسف جان برگشاد جعد پریشان خویش
55
دوش مرا گفت یار چونی از این روزگار
چون بود آن کس که دید دولت خندان خویش
66
آن شکری را که هیچ مصر ندیدش به خواب
شکر که من یافتم در بن دندان خویش
77
بی‌زر و سر سروریم بی‌حشمی مهتریم
قند و شکر می‌خوریم در شکرستان خویش
88
تو زر بس نادری نیست کست مشتری
صنعت آن زرگری رو به سوی کان خویش
99
دور قمر عمرها ناقص و کوته بود
عمر درازی نهاد یار به دوران خویش
1010
دل سوی تبریز رفت در هوس شمس دین
رو رو ای دل بجو زر به حرمدان خویش
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

باز درآمد طبیب از در رنجور خویش

دست عنایت نهاد بر سر مهجور خویش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1271

اگلی نظم

ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباش

حسن تو از حد گذشت شیوه گری گو مباش

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 1273

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00