وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 624

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 625

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 626

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 627

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 628

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 629

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 630

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 631

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 632

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 633

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 634

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 635

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 636

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 637

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 638

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 639

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 640

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 641

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 642

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 643

15 اشعار

غزل شمارهٔ 644بس است تیغ تغافل من بلاجو را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 644

8 اشعار

غزل شمارهٔ 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 645

6 اشعار

غزل شمارهٔ 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 646

13 اشعار

غزل شمارهٔ 647رساند ابر به جایی گهرفشانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 647

12 اشعار

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 648

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 649

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 650

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 651

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 652

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 653رسیده است به آفاق صیت دولت ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 653

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 654به هر ترنمی از جای می رود دل ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 654

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 655

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 656

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 657ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 657

آڈیو

23 اشعار

غزل شمارهٔ 658ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 658

آڈیو

4 اشعار

غزل شمارهٔ 659حدیث خام مجویید در رساله ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 659

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 660

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 661

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 662رسیده است به معراج اوج پستی ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 662

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 663شکست رنگ می از ترک میگساری ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 663

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 664رسید صبر به فریاد بینوایی ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 664

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 665هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 665

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 666

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 667زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 667

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 668چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 668

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 669

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 670شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 670

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 671

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 672غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 672

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 673به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 673

آڈیو

8 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627–ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629–به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630–شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631–به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632–احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633–بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634–لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635–ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636–بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637–ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638–گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639–گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640–چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641–ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642–ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643–چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644–بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645–ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646–ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647–رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648–دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649–به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650–اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 651–ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

غزل شمارهٔ 652–چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 653–رسیده است به آفاق صیت دولت ما

غزل شمارهٔ 654–به هر ترنمی از جای می رود دل ما

غزل شمارهٔ 655–شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

غزل شمارهٔ 656–چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

غزل شمارهٔ 657–ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

غزل شمارهٔ 658–ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

غزل شمارهٔ 659–حدیث خام مجویید در رساله ما

غزل شمارهٔ 660–ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

غزل شمارهٔ 661–ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

غزل شمارهٔ 662–رسیده است به معراج اوج پستی ما

غزل شمارهٔ 663–شکست رنگ می از ترک میگساری ما

غزل شمارهٔ 664–رسید صبر به فریاد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 665–هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 666–مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

غزل شمارهٔ 667–زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

غزل شمارهٔ 668–چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

غزل شمارهٔ 669–به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

غزل شمارهٔ 670–شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

غزل شمارهٔ 671–اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672–غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673–به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 624–کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625–کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626–چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627–ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628–نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629–به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630–شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631–به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632–احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633–بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634–لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635–ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636–بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637–ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638–گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639–گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640–چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641–ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642–ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643–چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644–بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645–ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646–ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647–رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648–دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649–به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 653رسیده است به آفاق صیت دولت ما

غزل شمارهٔ 654به هر ترنمی از جای می رود دل ما

غزل شمارهٔ 655شدیم پیر و نشد تر دو چشم بی نم ما

غزل شمارهٔ 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ما

غزل شمارهٔ 657ز خون شکفته شود چون شراب شیشه ما

غزل شمارهٔ 658ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

غزل شمارهٔ 659حدیث خام مجویید در رساله ما

غزل شمارهٔ 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

غزل شمارهٔ 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ما

غزل شمارهٔ 662رسیده است به معراج اوج پستی ما

غزل شمارهٔ 663شکست رنگ می از ترک میگساری ما

غزل شمارهٔ 664رسید صبر به فریاد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 665هزار حیف که گل کرد بینوایی ما

غزل شمارهٔ 666مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هوا

غزل شمارهٔ 667زهی به غمزه جان‌سوز برق مذهب‌ها

غزل شمارهٔ 668چنان که از نمک افزون شود جراحت‌ها

غزل شمارهٔ 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستان‌ها

غزل شمارهٔ 670شکوفه شور فکنده است در گلستان‌ها

غزل شمارهٔ 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنها

غزل شمارهٔ 672غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌ها

غزل شمارهٔ 673به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌ها

غزل شمارهٔ 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مرا

غزل شمارهٔ 625کجا به دام کشد سایه نهال مرا

غزل شمارهٔ 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟

غزل شمارهٔ 627ز خامشی دل روشن شود سیاه مرا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مرا

غزل شمارهٔ 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرا

غزل شمارهٔ 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را

غزل شمارهٔ 632احاطه کرد خط آن آفتاب تابان را

غزل شمارهٔ 633بهار شد که ببندند در گلستان را

غزل شمارهٔ 634لبت به خون جگر شسته روی مرجان را

غزل شمارهٔ 635ببین به دور لبش خط عنبرافشان را

غزل شمارهٔ 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان را

غزل شمارهٔ 637ز اشک گرم خطر نیست خار مژگان را

غزل شمارهٔ 638گرفت خط تو دلهای بی قراران را

غزل شمارهٔ 639گل است باده گلرنگ باده خواران را

غزل شمارهٔ 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟

غزل شمارهٔ 641ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست

غزل شمارهٔ 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن را

غزل شمارهٔ 643چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟

غزل شمارهٔ 644بس است تیغ تغافل من بلاجو را

غزل شمارهٔ 645ز داغ نیست محابا به درد ساخته را

غزل شمارهٔ 646ز حرف سرد چه پروا روان سوخته را؟

غزل شمارهٔ 647رساند ابر به جایی گهرفشانی را

غزل شمارهٔ 648دوام نیست چو ایام گل جوانی را

غزل شمارهٔ 649به کوی عشق مبر زاهد ریایی را

غزل شمارهٔ 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحرا

غزل شمارهٔ 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشا

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 653رسیده است به آفاق صیت دولت ما