غزل شمارهٔ 660

سرود مجلس درد است آه و ناله ما

حباب خون جگر لاله گون پیاله ما

مدام محرم صهبا بود پیاله ما

به گرد مهر تنیده ست خط هاله ما

ز عمر باج ستاند می دو ساله ما

به آفتاب شبیخون زند پیاله ما

حدیث خام مجویید در رساله ما

به مهر داغ رسیده است برگ لاله ما