غزل شمارهٔ 658

سرود مجلس درد است آه و ناله ما

حباب خون جگر لاله گون پیاله ما

مدام محرم صهبا بود پیاله ما

به گرد مهر تنیده ست خط هاله ما

حدیث خام مجویید در رساله ما

به مهر داغ رسیده است برگ لاله ما

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟

که خون مرده کند باده را پیاله ما