صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 353طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

7 اشعار

غزل شمارهٔ 353بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 353

9 اشعار

غزل شمارهٔ 354گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 354

7 اشعار

غزل شمارهٔ 354چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 354

7 اشعار

غزل شمارهٔ 355بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

7 اشعار

غزل شمارهٔ 355تا کی از گریه پا به گل باشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 355

7 اشعار

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 356خوشا وقتی که از خود رسته باشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 357خطت قوت ازان لعل خندان کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 357

7 اشعار

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 357

7 اشعار

غزل شمارهٔ 358شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

7 اشعار

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 358

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 359

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

7 اشعار

غزل شمارهٔ 360برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 360

7 اشعار

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

7 اشعار

غزل شمارهٔ 361هر دم از کوی تو خواهم من شیدا بروم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

7 اشعار

غزل شمارهٔ 362ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

7 اشعار

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 362

7 اشعار

غزل شمارهٔ 363بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

7 اشعار

غزل شمارهٔ 363کردی ز راندگان در خود شماره ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 363

7 اشعار

غزل شمارهٔ 364نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 364خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 365آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 365

7 اشعار

غزل شمارهٔ 365از نهانخانه وصل تو جدا افتادم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 365

7 اشعار

غزل شمارهٔ 366در چمن یارم چو با آن لطف و بالا می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 366

7 اشعار

غزل شمارهٔ 366گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 366

7 اشعار

غزل شمارهٔ 367بر رخ زردم نه اشک است این که گلگون می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

7 اشعار

غزل شمارهٔ 367ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 367

7 اشعار

غزل شمارهٔ 368آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 368من بسی خوبان عالم دیده ام

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 369دوستان بازم عجب کاری فتاد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 369

7 اشعار

غزل شمارهٔ 369روز مردن کز وصال دوستان دل برکنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 369

7 اشعار

غزل شمارهٔ 370گر کار دل عاشق با کافر چین افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 370

7 اشعار

غزل شمارهٔ 370گوهر نایابی و من بهر تو جان می‌کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 370

9 اشعار

غزل شمارهٔ 371اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

7 اشعار

غزل شمارهٔ 371چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

7 اشعار

غزل شمارهٔ 372چشمم از گریه چو در ورطه خون می‌افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

7 اشعار

غزل شمارهٔ 372عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

7 اشعار

غزل شمارهٔ 373تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 373شب خیالت چو شود پردگی منظر چشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 373

9 اشعار

غزل شمارهٔ 374روی تو آفتاب را ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 374

9 اشعار

غزل شمارهٔ 374ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 374

7 اشعار

غزل شمارهٔ 375اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

7 اشعار

غزل شمارهٔ 375مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

7 اشعار

غزل شمارهٔ 376شد خیال آن خط از دل وان رخ مهوش بماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

7 اشعار

غزل شمارهٔ 376چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 376

7 اشعار

غزل شمارهٔ 377یار رفت از چشم و در دل خارخار او بماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 377

7 اشعار

غزل شمارهٔ 377شب نیست که از شوق رخت زار نمیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 377

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 353–طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

غزل شمارهٔ 353–بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرم

غزل شمارهٔ 354–گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

غزل شمارهٔ 354–چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرم

غزل شمارهٔ 355–بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 355–تا کی از گریه پا به گل باشم

غزل شمارهٔ 356–رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 356–خوشا وقتی که از خود رسته باشیم

غزل شمارهٔ 357–خطت قوت ازان لعل خندان کشید

غزل شمارهٔ 357–ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 358–شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

غزل شمارهٔ 358–ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359–دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 359–زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 360–هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

غزل شمارهٔ 360–برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 361–به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 361–هر دم از کوی تو خواهم من شیدا بروم

غزل شمارهٔ 362–ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

غزل شمارهٔ 362–برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 363–بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

غزل شمارهٔ 363–کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364–نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 364–خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتم

غزل شمارهٔ 365–آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

غزل شمارهٔ 365–از نهانخانه وصل تو جدا افتادم

غزل شمارهٔ 366–در چمن یارم چو با آن لطف و بالا می‌رود

غزل شمارهٔ 366–گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلم

غزل شمارهٔ 367–بر رخ زردم نه اشک است این که گلگون می‌رود

غزل شمارهٔ 367–ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

غزل شمارهٔ 368–آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

غزل شمارهٔ 368–من بسی خوبان عالم دیده ام

غزل شمارهٔ 369–دوستان بازم عجب کاری فتاد

غزل شمارهٔ 369–روز مردن کز وصال دوستان دل برکنم

غزل شمارهٔ 370–گر کار دل عاشق با کافر چین افتد

غزل شمارهٔ 370–گوهر نایابی و من بهر تو جان می‌کنم

غزل شمارهٔ 371–اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 371–چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 372–چشمم از گریه چو در ورطه خون می‌افتد

غزل شمارهٔ 372–عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373–تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 373–شب خیالت چو شود پردگی منظر چشم

غزل شمارهٔ 374–روی تو آفتاب را ماند

غزل شمارهٔ 374–ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375–اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375–مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 376–شد خیال آن خط از دل وان رخ مهوش بماند

غزل شمارهٔ 376–چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 377–یار رفت از چشم و در دل خارخار او بماند

غزل شمارهٔ 377–شب نیست که از شوق رخت زار نمیرم

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 353–طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

غزل شمارهٔ 353–بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرم

غزل شمارهٔ 354–گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

غزل شمارهٔ 354–چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرم

غزل شمارهٔ 355–بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 355–تا کی از گریه پا به گل باشم

غزل شمارهٔ 356–رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 356–خوشا وقتی که از خود رسته باشیم

غزل شمارهٔ 357–خطت قوت ازان لعل خندان کشید

غزل شمارهٔ 357–ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 358–شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

غزل شمارهٔ 358–ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359–دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 359–زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 360–هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

غزل شمارهٔ 360–برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 361–به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 361–هر دم از کوی تو خواهم من شیدا بروم

غزل شمارهٔ 362–ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

غزل شمارهٔ 362–برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 363–بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

غزل شمارهٔ 363–کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364–نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 364–خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتم

غزل شمارهٔ 365–آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

غزل شمارهٔ 365–از نهانخانه وصل تو جدا افتادم

غزل شمارهٔ 353طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

غزل شمارهٔ 353بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرم

غزل شمارهٔ 354گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

غزل شمارهٔ 354چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرم

غزل شمارهٔ 355بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 355تا کی از گریه پا به گل باشم

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 356خوشا وقتی که از خود رسته باشیم

غزل شمارهٔ 357خطت قوت ازان لعل خندان کشید

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 358شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 360هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

غزل شمارهٔ 360برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 361هر دم از کوی تو خواهم من شیدا بروم

غزل شمارهٔ 362ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 363بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

غزل شمارهٔ 363کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 364خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتم

غزل شمارهٔ 365آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

غزل شمارهٔ 365از نهانخانه وصل تو جدا افتادم

غزل شمارهٔ 366در چمن یارم چو با آن لطف و بالا می‌رود

غزل شمارهٔ 366گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلم

غزل شمارهٔ 367بر رخ زردم نه اشک است این که گلگون می‌رود

غزل شمارهٔ 367ای روشن از فروغ رخت خانه دلم

غزل شمارهٔ 368آن ترک شوخ بین که چه مستانه می‌رود

غزل شمارهٔ 368من بسی خوبان عالم دیده ام

غزل شمارهٔ 369دوستان بازم عجب کاری فتاد

غزل شمارهٔ 369روز مردن کز وصال دوستان دل برکنم

غزل شمارهٔ 370گر کار دل عاشق با کافر چین افتد

غزل شمارهٔ 370گوهر نایابی و من بهر تو جان می‌کنم

غزل شمارهٔ 371اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 371چو نیست بخت که شب روی روشنت نگرم

غزل شمارهٔ 372چشمم از گریه چو در ورطه خون می‌افتد

غزل شمارهٔ 372عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 373شب خیالت چو شود پردگی منظر چشم

غزل شمارهٔ 374روی تو آفتاب را ماند

غزل شمارهٔ 374ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 376شد خیال آن خط از دل وان رخ مهوش بماند

غزل شمارهٔ 376چو ماه من سفری شد وطن نمی خواهم

غزل شمارهٔ 377یار رفت از چشم و در دل خارخار او بماند

غزل شمارهٔ 377شب نیست که از شوق رخت زار نمیرم

غزل شمارهٔ 353طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد

غزل شمارهٔ 353بیخود فتم هرجا روان آن قد رعنا بنگرم

غزل شمارهٔ 354گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد

غزل شمارهٔ 354چون خرامان قدت ای سرو دلارا بنگرم

غزل شمارهٔ 355بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد

غزل شمارهٔ 355تا کی از گریه پا به گل باشم

غزل شمارهٔ 356رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید

غزل شمارهٔ 356خوشا وقتی که از خود رسته باشیم

غزل شمارهٔ 357خطت قوت ازان لعل خندان کشید

غزل شمارهٔ 357ساقی بیا که دیگر زین گفت و گو بجانم

غزل شمارهٔ 358شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید

غزل شمارهٔ 358ز جوش باده چو گرددترانه گو لب خم

غزل شمارهٔ 359دردا که عشق یار به دیوانگی کشید

غزل شمارهٔ 359زخط سبز خطان سبزه چون کند شادم

غزل شمارهٔ 360هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید

غزل شمارهٔ 360برخیز تا به جانب گلشن گذر کنیم

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 361هر دم از کوی تو خواهم من شیدا بروم

غزل شمارهٔ 362ماه من تا کمر از موی میان نگشاید

غزل شمارهٔ 362برون خرام که تا در ره تو خاک شوم

غزل شمارهٔ 363بر من از خوی تو هر چند که بی داد رود

غزل شمارهٔ 363کردی ز راندگان در خود شماره ام

غزل شمارهٔ 364نشکسته دلی ز هجر کی از دیده خون رود

غزل شمارهٔ 364خوش آنکه آینه سان رو به روی آن پسر افتم

غزل شمارهٔ 365آنچه از آتش غم با دل غمناک رود

غزل شمارهٔ 365از نهانخانه وصل تو جدا افتادم

غزل شمارهٔ 366در چمن یارم چو با آن لطف و بالا می‌رود

غزل شمارهٔ 366گر ز بار غم هجر تو به تنگ است دلم

غزل شمارهٔ 367بر رخ زردم نه اشک است این که گلگون می‌رود

غزل شمارهٔ 367ای روشن از فروغ رخت خانه دلم