باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 451ضبط حرفی می‌کنم کز وی زبان می‌سوزدم

غزل شمارهٔ 452رخ نما تا رونما جان آوریم

غزل شمارهٔ 453به جست و جوی تو سرتاسر جهان بدوم

غزل شمارهٔ 454همیشه گریه تلخی در آستین دارم

غزل شمارهٔ 455تا به کی از کثرت غم روی بر زانو نهم

غزل شمارهٔ 456مبین به رد و قبولم که نیکخواه توام

غزل شمارهٔ 457ما برق جای نور به کاشانه برده‌ایم

غزل شمارهٔ 458یک گلیم، اما به رتبت چون خُم و پیمانه‌ایم

غزل شمارهٔ 459ساقی به زحمت آمده ام تا به پای خم

غزل شمارهٔ 460دهشت از صیدم مکن بی زخم کاری نیستم

غزل شمارهٔ 461دست در طره آشفته یاری نزدیم

غزل شمارهٔ 462کنم بی باده بدمستی که سودایی دگر دارم

غزل شمارهٔ 463عشق تو شیرازه اجزای من

غزل شمارهٔ 464نه مراست حسن خصلی به عیار سربلندان

غزل شمارهٔ 465پیش بنشین ساغری بستان و طبع آزاد کن

غزل شمارهٔ 466صد غم ز غم پیاله ستاند به یاد من

غزل شمارهٔ 467درمان ضعف دل به لب نوشخند کن

غزل شمارهٔ 468نوش می‌ریزد حدیثت در گزند خویشتن

غزل شمارهٔ 469بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از من

غزل شمارهٔ 470منه به رنگ جهان دل، دی و بهاران بین

غزل شمارهٔ 471دیریست بیرون رفته ام از اختیار خویشتن

غزل شمارهٔ 472دلم شد زودرنج آزار او کن

غزل شمارهٔ 473به گریه در دل تو گر اثر توان کردن

غزل شمارهٔ 474چه خوشست از دو یکدل سر حرف باز کردن

غزل شمارهٔ 475می دود حاجت به راه خواهش از دنبال من

غزل شمارهٔ 476ساقی صلای عام است کاری به کام گردان

غزل شمارهٔ 477مردانه قماری کن دستی به دو عالم زن

غزل شمارهٔ 478با مسلمان زادگان تا کی دل و جان باختن

غزل شمارهٔ 479بیمار بی‌دردی دلا درمان نخواهی یافتن

غزل شمارهٔ 480غم از دل بر کران نتوان نهادن

غزل شمارهٔ 481چند فارغ از نشاط درد و درمان زیستن

غزل شمارهٔ 482عمر اگر باقی‌ست رنجش‌ها کهن خواهد شدن

غزل شمارهٔ 483در چراغ حکمت از مغز خرد روغن مکن

غزل شمارهٔ 484دلا رو زان خم ابرو بگردان

غزل شمارهٔ 485سبو بیار و پر از آب زندگانی کن

غزل شمارهٔ 486عیش تنگم کز دل افشردن چکد خوناب ازو

غزل شمارهٔ 487به دل فگار دارم گله بی نهایت از تو

غزل شمارهٔ 488دوش کردیم دل و دیده به دیدار گرو

غزل شمارهٔ 489همنفسی به جان خرم قافله تتار کو؟

غزل شمارهٔ 490به دوریت نتوان بود نیز دور از تو

غزل شمارهٔ 491نوید عهد گل از نورسان باغ شنو

غزل شمارهٔ 492نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟

غزل شمارهٔ 493از صبح روزگار گشاد جبین مجو

غزل شمارهٔ 494به دست طبع عنان داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 495از نصیحت برفروزد روی تو

غزل شمارهٔ 496حسن از خط شود قوی بازو

غزل شمارهٔ 497کاریست بر ملا گذران در خفا گره

غزل شمارهٔ 498دلی دارم ازو دل ها شکسته

غزل شمارهٔ 499پرده بردار و صلای می به شیخ و شاب ده

غزل شمارهٔ 500تا شوی هم انس آگاهی اطلاق خواب ده