باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 51هر روز جویم آب رخ روز رفته را

غزل شمارهٔ 52به بریدن نرود ذوق تو ز اندیشه ما

غزل شمارهٔ 53دل شکسته بود تحفه خزینه ما

غزل شمارهٔ 54آن که بر ما رقم کین زده از کینه ما

غزل شمارهٔ 55گر به سخن درآورم عشقِ سخنسرای را

غزل شمارهٔ 56زیستم بس که به تدبیر خود از خامی‌ها

غزل شمارهٔ 57به غیر از رنگ و بویی نیست این عشق مجازی را

غزل شمارهٔ 58کجا بودی که امشب سوختی آزرده جانی را

غزل شمارهٔ 59ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

غزل شمارهٔ 60خانه در کوی مغان کردم خراب

غزل شمارهٔ 61آن که شب داد توبه ام ز شراب

غزل شمارهٔ 62چون غنچه دل مبند و چو بو بر هوا متاب

غزل شمارهٔ 63سحر منادی بلبل به گلستان دریاب

غزل شمارهٔ 64عشق دهد با دل شوریده تاب

غزل شمارهٔ 65میم در جام و ماهم تا سحر بر روزنست امشب

غزل شمارهٔ 66سبزه عیش ز بوم و بر هجران مطلب

غزل شمارهٔ 67می باش و از مزاج حریفان نشان طلب

غزل شمارهٔ 68عشق تو بند علایق ز ره ما برداشت

غزل شمارهٔ 69صافی شوم از کون که در درد صفا نیست

غزل شمارهٔ 70ناله ما نغمه اهل نوا را گرم ساخت

غزل شمارهٔ 71آن دهد در گریه پند ما که با ما دشمن است

غزل شمارهٔ 72گر شرر گر شعله هرجا گشت پیدا آتش است

غزل شمارهٔ 73نشاط عید گدا عجب پادشا بشکست

غزل شمارهٔ 74نظر به ظاهر و صیاد در خفا خفتست

غزل شمارهٔ 75گریزد از صف ما هر که مرد غوغا نیست

غزل شمارهٔ 76حریف دردی و صافی نیی خطا اینجاست

غزل شمارهٔ 77بی تو دوشم در درازی از شب یلدا گذشت

غزل شمارهٔ 78امروز آنچه تاج سر ماست دست ماست

غزل شمارهٔ 79این نخل که از چشمه جان رسته که کشتست؟

غزل شمارهٔ 80در شهر ما به دولت عشق احتیاج نیست

غزل شمارهٔ 81آنچه رحم از دل برد تأثیر فریاد منست

غزل شمارهٔ 82پیش مشتاق تو ویرانه و آباد یکی است

غزل شمارهٔ 83به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

غزل شمارهٔ 84فخر والانسبتان از بند اوست

غزل شمارهٔ 85لخت دل بر جیب و جیبم بر کنار افتاده است

غزل شمارهٔ 86ره حریف گرفتم که شیشه یار منست

غزل شمارهٔ 87هر که را معنی نمی خیزد ز دل گفتار نیست

غزل شمارهٔ 88یک آه گرم صیقل زنگار عالمست

غزل شمارهٔ 89دلی دارم که طاقت کار او نیست

غزل شمارهٔ 90معشوقه من قبله نما قبله نظر گشت

غزل شمارهٔ 91جز محبت، هرچه بردم سود در محشر نداشت

غزل شمارهٔ 92عشق است که علم دو جهان مختصر اوست

غزل شمارهٔ 93خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکست

غزل شمارهٔ 94دل به قرب و بعد ازو مهجور نیست

غزل شمارهٔ 95عشق عصیانست اگر مستور نیست

غزل شمارهٔ 96هیچ راز از دیده صاحب تمیزان دور نیست

غزل شمارهٔ 97هرکس شهید آن مژه های درازنیست

غزل شمارهٔ 98گشت دوزخ شرری ز آتش سودایش ریخت

غزل شمارهٔ 99قرعه بر وصل زند دیده و سامانش نیست

غزل شمارهٔ 100هرکه نوشید می شوق تو نسیانش نیست