غزلیات

غزل شمارهٔ 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4351

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4352چشم تو که پروای نظر باز ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4352

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4353صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4353

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4354بیگانه معنی لب خاموش ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4354

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4355

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4356آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4356

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4357زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4357

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4358

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4359در سینه عشاق هوس راه ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4359

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4360

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4361

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4362

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4363

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4364از خال توان راه به آن کنج دهان برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4364

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4365

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4366

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4367

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4368

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4369

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4370

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4371

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4372

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4374

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4375

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4376

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4377

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4378

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4379

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4380

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4381

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4382

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4383

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4384از عود دل گرم من اخگربگریزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4384

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4385

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4386

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4387

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4388یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4388

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4389

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4390

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4391

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4392

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4393

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4394

آڈیو

21 اشعار

غزل شمارهٔ 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4395

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4396

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4397

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4398

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4399

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4400

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4351–دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352–چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353–صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354–بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355–از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356–آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357–زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358–پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359–در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360–مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361–نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362–تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363–آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364–از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365–آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366–ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367–از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368–خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4369–رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370–رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371–دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372–دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373–از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374–شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375–جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376–چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377–از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378–گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379–جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380–نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381–دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382–گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383–سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384–از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385–روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386–از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387–تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388–یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389–در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390–عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391–چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392–این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393–اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394–زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4395–شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

غزل شمارهٔ 4396–با کعبه پرستار ترا کار نباشد

غزل شمارهٔ 4397–تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

غزل شمارهٔ 4398–زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

غزل شمارهٔ 4399–تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

غزل شمارهٔ 4400–آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4351–دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352–چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353–صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354–بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355–از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356–آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357–زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358–پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359–در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360–مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361–نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362–تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363–آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364–از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365–آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366–ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367–از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368–خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4369–رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370–رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371–دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372–دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373–از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374–شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375–جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376–چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد

غزل شمارهٔ 4381دل سخت چو گردید نصیحت نپذیرد

غزل شمارهٔ 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیرد

غزل شمارهٔ 4383سرگرم تو با کشمکش دار نسازد

غزل شمارهٔ 4384از عود دل گرم من اخگربگریزد

غزل شمارهٔ 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

غزل شمارهٔ 4386از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

غزل شمارهٔ 4387تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

غزل شمارهٔ 4388یوسف شود آن کس که خریدار تو باشد

غزل شمارهٔ 4389در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

غزل شمارهٔ 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشد

غزل شمارهٔ 4391چشم تو ز دلها چه خبر داشته باشد

غزل شمارهٔ 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشد

غزل شمارهٔ 4393اندیشه چرا عشق ز کس داشته باشد

غزل شمارهٔ 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشد

غزل شمارهٔ 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشد

غزل شمارهٔ 4396با کعبه پرستار ترا کار نباشد

غزل شمارهٔ 4397تا چنددلت برمن مهجور نبخشد

غزل شمارهٔ 4398زخمی که ز تیغ تو مرا بر سپر آمد

غزل شمارهٔ 4399تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

غزل شمارهٔ 4400آن آفت جان بر سر انصاف نیامد

غزل شمارهٔ 4351دل راه در آن زلف گرهگیر ندارد

غزل شمارهٔ 4352چشم تو که پروای نظر باز ندارد

غزل شمارهٔ 4353صبح ازل این طرف بنا گوش ندارد

غزل شمارهٔ 4354بیگانه معنی لب خاموش ندارد

غزل شمارهٔ 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4356آن سنگدل از شکوه ما باک ندارد

غزل شمارهٔ 4357زهرازقدح صافدلان رنگ ندارد

غزل شمارهٔ 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارد

غزل شمارهٔ 4359در سینه عشاق هوس راه ندارد

غزل شمارهٔ 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلم

غزل شمارهٔ 4361نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برد

غزل شمارهٔ 4362تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان برد

غزل شمارهٔ 4363آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

غزل شمارهٔ 4364از خال توان راه به آن کنج دهان برد

غزل شمارهٔ 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

غزل شمارهٔ 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کرد

غزل شمارهٔ 4367از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کرد

غزل شمارهٔ 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد

غزل شمارهٔ 4370رخسار ترا خط نتوانست نهان کرد

غزل شمارهٔ 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

غزل شمارهٔ 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرد

غزل شمارهٔ 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرد

غزل شمارهٔ 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرد

غزل شمارهٔ 4375جانی که سر از روزن فتراک برآورد

غزل شمارهٔ 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورد

غزل شمارهٔ 4380نظاره خط توام از خال برآورد