غزلیات

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4302

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4303

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4304

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4308

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4309

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4310

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4311

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4312

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4313

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4314

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4316

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4317

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4318

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4319

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4320

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4321

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4323

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4325

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4326

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4327

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4328

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4329

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4330

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4331

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4332

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4333

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4334

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4335

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4336

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4337

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4338

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4339

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4340

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4341

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4342

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4343

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4344

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4345

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4346

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4347

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4348

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4349

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4350دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4350

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4301–یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302–هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303–برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304–عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305–در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306–گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307–شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308–در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309–هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310–مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311–خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312–آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313–نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314–از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315–بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316–از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317–تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318–پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319–از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320–از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321–صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322–با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323–بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324–هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325–از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326–تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327–هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328–در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329–تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330–چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331–بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332–در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333–کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334–کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335–هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336–آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337–از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338–از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339–از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340–اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341–سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342–طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343–آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344–از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345–تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346–دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347–جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348–پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349–هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 4350–دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4301–یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302–هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303–برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304–عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305–در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306–گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307–شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308–در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309–هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310–مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311–خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312–آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313–نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314–از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315–بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316–از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317–تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318–پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319–از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320–از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321–صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322–با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323–بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324–هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325–از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326–تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد

غزل شمارهٔ 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگردد

غزل شمارهٔ 4332در سینه نهان گریه مستانه نگردد

غزل شمارهٔ 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآرد

غزل شمارهٔ 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4335هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

غزل شمارهٔ 4336آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد

غزل شمارهٔ 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟

غزل شمارهٔ 4338از گرمروان خار مغیلان گله دارد

غزل شمارهٔ 4339از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

غزل شمارهٔ 4340اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4341سیری ز تپیدن دل بیتاب ندارد

غزل شمارهٔ 4342طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4343آزاده ما برگ سفر هیچ ندارد

غزل شمارهٔ 4344از تفرقه پروا دل آزاد ندارد

غزل شمارهٔ 4345تر دامنیم آه غم آلود ندارد

غزل شمارهٔ 4346دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

غزل شمارهٔ 4347جویای تو با کعبه گل کار ندارد

غزل شمارهٔ 4348پروای خط آن غنچه مستور ندارد

غزل شمارهٔ 4349هر شیشه دلی حوصله شور ندارد

غزل شمارهٔ 4350دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارد

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4327هر پرده که از چهره مقصود برافتاد

غزل شمارهٔ 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داد

غزل شمارهٔ 4329تا روشنی صدق به دل یار نگردد

غزل شمارهٔ 4330چشمی که مقید به نظر باز نگردد