صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2964–دی دامنش گرفتم کای گوهر عطایی

Yesterday I clutched his skirt saying, “O essence [jewel] of generosity, do not say goodnight, do not grieve us, for tonight you are mine.”

غزل شمارهٔ 2965–ای برده اختیارم تو اختیار مایی

غزل شمارهٔ 2966–هر چند بی‌گه آیی بی‌گاه خیز مایی

غزل شمارهٔ 2967–آمد ز نای دولت بار دگر نوایی

Once again a melody has come from the reed pipe of fortune; O soul, clap hands, O heart, stamp feet.

غزل شمارهٔ 2968–ای چنگیان غیبی از راه خوش نوایی

غزل شمارهٔ 2969–بوی کباب داری تو نیز دل کبابی

غزل شمارهٔ 2970–با صد هزار دستان آمد خیال یاری

غزل شمارهٔ 2971–اندر قمارخانه چون آمدی به بازی

غزل شمارهٔ 2972–ای آن که مر مرا تو به از جان و دیده‌ای

غزل شمارهٔ 2973–ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای

غزل شمارهٔ 2974–آن دم که دل کند سوی دلبر اشارتی

غزل شمارهٔ 2975–هر روز بامداد به آیین دلبری

غزل شمارهٔ 2976–شد جادوی حرام و حق از جادوی بری

غزل شمارهٔ 2977–هر روز بامداد درآید یکی پری

غزل شمارهٔ 2978–ای دل ز بامداد تو بر حال دیگری

غزل شمارهٔ 2979–هر روز بامداد طلبکار ما توی

غزل شمارهٔ 2980–آن لحظه کآفتاب و چراغ جهان شوی

غزل شمارهٔ 2981–ای سیرگشته از ما ما سخت مشتهی

You who are weary of us, we are very desirous; you who have withdrawn from the road, where is the courtesy of fellowtraveling?

غزل شمارهٔ 2982–ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای

غزل شمارهٔ 2983–ای ساقیی که آن می احمر گرفته‌ای

غزل شمارهٔ 2984–ای مرغ گیر دام نهانی نهاده‌ای

Bird-catcher, you have set a hidden snare; over the snare you have laid smoke-colored fabric.

غزل شمارهٔ 2985–مه طلعتی و شهره قبایی بدیده‌ای

غزل شمارهٔ 2986–ای عشق کز قدیم تو با ما یگانه‌ای

غزل شمارهٔ 2987–ای جان و ای دو دیده بینا چگونه‌ای

غزل شمارهٔ 2988–هر چند شیر بیشه و خورشیدطلعتی

غزل شمارهٔ 2989–رویش ندیده پس مکنیدم ملامتی

غزل شمارهٔ 2990–جان خاک آن مهی که خداش است مشتری

غزل شمارهٔ 2991–ای عشق پرده در که تو در زیر چادری

غزل شمارهٔ 2993–شاها بکش قطار که شهوار می‌کشی

غزل شمارهٔ 2994–ای نای خوش نوای که دلدار و دلخوشی

غزل شمارهٔ 2995–اندر میان جمع چه جان است آن یکی

غزل شمارهٔ 2996–گر من ز دست بازی هر غم پژولمی

غزل شمارهٔ 2997–ای آسمان که بر سر ما چرخ می‌زنی

غزل شمارهٔ 2998–سوگند خورده‌ای که از این پس جفا کنی

You swore an oath that henceforth you would be cruel; now you break your oath and finish with cruelty.

غزل شمارهٔ 2999–تا چند از فراق مرا کار بشکنی

غزل شمارهٔ 3000–ساقی بیار باده سغراق ده منی

غزل شمارهٔ 3001–ای نای بس خوش است کز اسرار آگهی

Reed, very sweet it is that you know the secrets; that one does the work who has knowledge of the work.

غزل شمارهٔ 3002–شوری فتاد در فلک ای مه چه شَسته‌ای

غزل شمارهٔ 3003–ای کاشکی تو خویش زمانی بدانیی

غزل شمارهٔ 3004–بزم و شراب لعل و خرابات و کافری

غزل شمارهٔ 3005–آن دل که گم شده‌ست هم از جان خویش جوی

غزل شمارهٔ 3006–سیمرغ و کیمیا و مقام قلندری

غزل شمارهٔ 3007–دوش همه شب دوش همه شب گشتم من بر بام حبیبی

غزل شمارهٔ 3008–خواجه سلام علیک گنج وفا یافتی

غزل شمارهٔ 3009–آه که چه شیرین بتیست در تتق زرکشی

غزل شمارهٔ 3010–روی من از روی تو دارد صد روشنی

غزل شمارهٔ 3011–هر نفسی از درون دلبر روحانیی

غزل شمارهٔ 3012–ای دل چون آهنت بوده چو آیینه‌ای

غزل شمارهٔ 3013–یار در آخرزمان کرد طرب سازیی

غزل شمارهٔ 3014–رو که به مهمان تو می‌نروم ای اخی