صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 662چو می دور ازان لعل میگون خورم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 662

7 اشعار

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 664

7 اشعار

غزل شمارهٔ 665من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 665

7 اشعار

غزل شمارهٔ 666گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 666

7 اشعار

غزل شمارهٔ 667من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 667

7 اشعار

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 668

7 اشعار

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 669

7 اشعار

غزل شمارهٔ 670شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 670

7 اشعار

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 671

7 اشعار

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 672

7 اشعار

غزل شمارهٔ 673نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 673

7 اشعار

غزل شمارهٔ 674چو نتوانم که بر خوان وصالت میهمان باشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 674

7 اشعار

غزل شمارهٔ 675در دور لبت بی می و پیمانه نباشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 675

7 اشعار

غزل شمارهٔ 676چو نتوانم که بر خاک کف پایش جبین مالم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 676

7 اشعار

غزل شمارهٔ 677ز زلف تو رگی با جان و دل پیوسته می بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 677

7 اشعار

غزل شمارهٔ 678من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 678

7 اشعار

غزل شمارهٔ 679چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 679

7 اشعار

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 680

7 اشعار

غزل شمارهٔ 681به راه توسنش صد نازنین را خاک می بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 681

7 اشعار

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 682

7 اشعار

غزل شمارهٔ 683ز عشقت سینه بی غم نبینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 683

7 اشعار

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 684

7 اشعار

غزل شمارهٔ 685روی تو غایب از نظر گل را تماشا چون کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 685

7 اشعار

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 686

7 اشعار

غزل شمارهٔ 687غم رخم زرد می کند چه کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 687

7 اشعار

غزل شمارهٔ 688کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 688

7 اشعار

غزل شمارهٔ 689هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 689

7 اشعار

غزل شمارهٔ 690من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 690

8 اشعار

غزل شمارهٔ 691هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 691

7 اشعار

غزل شمارهٔ 692آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 692

7 اشعار

غزل شمارهٔ 693از عشق تبرا چه کنم چون نتوانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 693

7 اشعار

غزل شمارهٔ 694تا با تو من دلشده یکجا ننشینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 694

8 اشعار

غزل شمارهٔ 695سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 695

7 اشعار

غزل شمارهٔ 696گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 696

7 اشعار

غزل شمارهٔ 697از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 697

7 اشعار

غزل شمارهٔ 698اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 698

7 اشعار

غزل شمارهٔ 699هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 699

7 اشعار

غزل شمارهٔ 700من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 700

8 اشعار

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 701

7 اشعار

غزل شمارهٔ 702هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 702

7 اشعار

غزل شمارهٔ 703چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 703

7 اشعار

غزل شمارهٔ 704هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 704

7 اشعار

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 705

7 اشعار

غزل شمارهٔ 706دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 706

7 اشعار

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 707

7 اشعار

غزل شمارهٔ 708بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 708

7 اشعار

غزل شمارهٔ 709زلف تو عمر ماست می گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 709

7 اشعار

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 710

7 اشعار

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 711

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 662–چو می دور ازان لعل میگون خورم

غزل شمارهٔ 663–دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 664–وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 665–من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666–گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667–من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 668–نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 669–بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 670–شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 671–ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 672–خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 673–نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

غزل شمارهٔ 674–چو نتوانم که بر خوان وصالت میهمان باشم

غزل شمارهٔ 675–در دور لبت بی می و پیمانه نباشم

غزل شمارهٔ 676–چو نتوانم که بر خاک کف پایش جبین مالم

غزل شمارهٔ 677–ز زلف تو رگی با جان و دل پیوسته می بینم

غزل شمارهٔ 678–من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

غزل شمارهٔ 679–چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینم

غزل شمارهٔ 680–بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 681–به راه توسنش صد نازنین را خاک می بینم

غزل شمارهٔ 682–چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 683–ز عشقت سینه بی غم نبینم

غزل شمارهٔ 684–بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 685–روی تو غایب از نظر گل را تماشا چون کنم

غزل شمارهٔ 686–جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 687–غم رخم زرد می کند چه کنم

غزل شمارهٔ 688–کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

غزل شمارهٔ 689–هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

غزل شمارهٔ 690–من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

غزل شمارهٔ 691–هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

غزل شمارهٔ 692–آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

غزل شمارهٔ 693–از عشق تبرا چه کنم چون نتوانم

غزل شمارهٔ 694–تا با تو من دلشده یکجا ننشینم

غزل شمارهٔ 695–سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

غزل شمارهٔ 696–گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

غزل شمارهٔ 697–از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

غزل شمارهٔ 698–اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 699–هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

غزل شمارهٔ 700–من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

غزل شمارهٔ 701–کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702–هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703–چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704–هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705–از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706–دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707–به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708–بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709–زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710–جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711–به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

صنفِ غزل میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 662–چو می دور ازان لعل میگون خورم

غزل شمارهٔ 663–دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 664–وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 665–من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666–گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667–من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 668–نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 669–بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 670–شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 671–ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 672–خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 673–نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

غزل شمارهٔ 674–چو نتوانم که بر خوان وصالت میهمان باشم

غزل شمارهٔ 675–در دور لبت بی می و پیمانه نباشم

غزل شمارهٔ 676–چو نتوانم که بر خاک کف پایش جبین مالم

غزل شمارهٔ 677–ز زلف تو رگی با جان و دل پیوسته می بینم

غزل شمارهٔ 678–من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

غزل شمارهٔ 679–چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینم

غزل شمارهٔ 680–بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 681–به راه توسنش صد نازنین را خاک می بینم

غزل شمارهٔ 682–چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 683–ز عشقت سینه بی غم نبینم

غزل شمارهٔ 684–بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 685–روی تو غایب از نظر گل را تماشا چون کنم

غزل شمارهٔ 686–جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 687–غم رخم زرد می کند چه کنم

غزل شمارهٔ 662چو می دور ازان لعل میگون خورم

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 665من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 670شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 673نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

غزل شمارهٔ 674چو نتوانم که بر خوان وصالت میهمان باشم

غزل شمارهٔ 675در دور لبت بی می و پیمانه نباشم

غزل شمارهٔ 676چو نتوانم که بر خاک کف پایش جبین مالم

غزل شمارهٔ 677ز زلف تو رگی با جان و دل پیوسته می بینم

غزل شمارهٔ 678من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

غزل شمارهٔ 679چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینم

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 681به راه توسنش صد نازنین را خاک می بینم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 683ز عشقت سینه بی غم نبینم

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 685روی تو غایب از نظر گل را تماشا چون کنم

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 687غم رخم زرد می کند چه کنم

غزل شمارهٔ 688کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

غزل شمارهٔ 689هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

غزل شمارهٔ 690من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

غزل شمارهٔ 691هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم

غزل شمارهٔ 692آرزوی دل خونین جگرانت خوانم

غزل شمارهٔ 693از عشق تبرا چه کنم چون نتوانم

غزل شمارهٔ 694تا با تو من دلشده یکجا ننشینم

غزل شمارهٔ 695سوی صحرا نی پی عیش و تماشا می روم

غزل شمارهٔ 696گر همی‌باشم به کنج خانه شیدا می‌شوم

غزل شمارهٔ 697از هر که نامت ای بت غماز بشنوم

غزل شمارهٔ 698اگر به کوی تو یک شب سری به خشت نهم

غزل شمارهٔ 699هر شب به پاسبان تو جان در میان نهم

غزل شمارهٔ 700من کیم تا رو به آن رخساره زیبا نهم

غزل شمارهٔ 701کی بود کی که ازین سوز درون باز رهم

غزل شمارهٔ 702هر دم ز تو بر سینه صد داغ جفا خواهم

غزل شمارهٔ 703چو نبود روی جانان دیدهٔ روشن نمی‌خواهم

غزل شمارهٔ 704هر صبح خروشی ز دل تنگ برآریم

غزل شمارهٔ 705از چشم خوابناک تو بی خواب مانده ایم

غزل شمارهٔ 706دمی نگذرد کز غمت خون نگریم

غزل شمارهٔ 707به عارض تو ز ماه تمام چون گویم

غزل شمارهٔ 708بیا ای اشک تا بر روزگار خویشتن گریم

غزل شمارهٔ 709زلف تو عمر ماست می گویم

غزل شمارهٔ 710جز آنکه مهر تو را جا به جان خود کردیم

غزل شمارهٔ 711به دیده ای که ز راه تو خار و خس چینم

غزل شمارهٔ 662چو می دور ازان لعل میگون خورم

غزل شمارهٔ 663دهی شراب که بر نغمه رباب خورم

غزل شمارهٔ 664وقت آن شد که ره دیر مغان برگیرم

غزل شمارهٔ 665من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 668نام آن ماه ندانم ز که نامش پرسم

غزل شمارهٔ 669بس که درد سر ز فریاد و فغان خود کشم

غزل شمارهٔ 670شبها که داغ فرقت آن ماه می کشم

غزل شمارهٔ 671ما نه آن قومیم کز بار کسی گردن کشیم

غزل شمارهٔ 672خیز تا رخت به سر منزل انصاف کشیم

غزل شمارهٔ 673نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

غزل شمارهٔ 674چو نتوانم که بر خوان وصالت میهمان باشم

غزل شمارهٔ 675در دور لبت بی می و پیمانه نباشم

غزل شمارهٔ 676چو نتوانم که بر خاک کف پایش جبین مالم

غزل شمارهٔ 677ز زلف تو رگی با جان و دل پیوسته می بینم

غزل شمارهٔ 678من بی صبر و دل کان شکل زیباهر زمان بینم

غزل شمارهٔ 679چه حسن است این که گر هر دم رخت را صد نظر بینم

غزل شمارهٔ 680بود آیا که من آن شکل همایون بینم

غزل شمارهٔ 681به راه توسنش صد نازنین را خاک می بینم

غزل شمارهٔ 682چون مرا دولت آن نیست که دیدار تو بینم

غزل شمارهٔ 683ز عشقت سینه بی غم نبینم

غزل شمارهٔ 684بس که شب‌ها دور ازان گل خاک بر سر می‌کنم

غزل شمارهٔ 685روی تو غایب از نظر گل را تماشا چون کنم

غزل شمارهٔ 686جدا ز لاله رخ خود بهار را چه کنم

غزل شمارهٔ 687غم رخم زرد می کند چه کنم

غزل شمارهٔ 688کی بود یارب که رو در یثرب و بطحا کنم

غزل شمارهٔ 689هر زمان گویم که مهر او ز دل بیرون کنم

غزل شمارهٔ 690من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم

غزل شمارهٔ 691هر زمانت پیش چشم خود تخیل می‌کنم