صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 201تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 201

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 202عشق تو مست جاودانم کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 202

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 203دست با تو در کمر خواهیم کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 204پشت بر روی جهان خواهیم کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 204

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 205ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 205

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 206زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 206

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 207هر که را عشق تو سرگردان کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 207

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 208عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 209روی در زیر زلف پنهان کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 209

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 210بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 211چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 211

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 212خطت خورشید را در دامن آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 214چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 214

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 215لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 215

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 216چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 217

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 218خطی سبز از زنخدان می بر آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 218

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 220درد من هیچ دوا نپذیرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 221چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 221

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 222چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 222

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 223

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 224چو قفل لعل بر درج گهر زد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 225دست در دامن جان خواهم زد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

آڈیو

21 اشعار

غزل شمارهٔ 226عشق آمد و آتشی به دل در زد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 227دل به سودای تو جان در بازد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 227

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 228تَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 228

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 229گر از گره زلفت جانم کمری سازد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 229

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 231مرا سودای تو جان می بسوزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 232اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 233گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 234هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 234

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 235دل برای تو ز جان برخیزد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 235

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 236اگر ز زلف توام حلقه‌ای به گوش رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 239جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 240در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 240

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 242مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 243ذوق وصلت به هیچ جان نرسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 244شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 244

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 245ای به خود زنده مرده باید شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 245

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 246پیر ما وقت سحر بیدار شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

آڈیو

22 اشعار

غزل شمارهٔ 247قصهٔ عشق تو چون بسیار شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 247

آڈیو

22 اشعار

غزل شمارهٔ 248یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 248

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 249در راه تو هر که راهبر شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 250چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 250

آڈیو

20 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

غزل شمارهٔ 202–عشق تو مست جاودانم کرد

غزل شمارهٔ 203–دست با تو در کمر خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 204–پشت بر روی جهان خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 205–ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد

غزل شمارهٔ 206–زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

غزل شمارهٔ 207–هر که را عشق تو سرگردان کرد

غزل شمارهٔ 208–عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد

غزل شمارهٔ 209–روی در زیر زلف پنهان کرد

غزل شمارهٔ 210–بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد

غزل شمارهٔ 211–چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد

غزل شمارهٔ 212–خطت خورشید را در دامن آورد

غزل شمارهٔ 213–زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 214–چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

غزل شمارهٔ 215–لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد

غزل شمارهٔ 216–چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

غزل شمارهٔ 217–دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 218–خطی سبز از زنخدان می بر آورد

غزل شمارهٔ 219–زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 220–درد من هیچ دوا نپذیرد

غزل شمارهٔ 221–چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 222–چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

غزل شمارهٔ 223–چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 224–چو قفل لعل بر درج گهر زد

غزل شمارهٔ 225–دست در دامن جان خواهم زد

غزل شمارهٔ 226–عشق آمد و آتشی به دل در زد

غزل شمارهٔ 227–دل به سودای تو جان در بازد

غزل شمارهٔ 228–تَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،

غزل شمارهٔ 229–گر از گره زلفت جانم کمری سازد

غزل شمارهٔ 230–گر آه کنم زبان بسوزد

غزل شمارهٔ 231–مرا سودای تو جان می بسوزد

غزل شمارهٔ 232–اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد

غزل شمارهٔ 233–گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد

غزل شمارهٔ 234–هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد

غزل شمارهٔ 235–دل برای تو ز جان برخیزد

غزل شمارهٔ 236–اگر ز زلف توام حلقه‌ای به گوش رسد

غزل شمارهٔ 237–بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238–هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 239–جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 240–در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسد

غزل شمارهٔ 241–از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 242–مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد

غزل شمارهٔ 243–ذوق وصلت به هیچ جان نرسد

غزل شمارهٔ 244–شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد

غزل شمارهٔ 245–ای به خود زنده مرده باید شد

غزل شمارهٔ 246–پیر ما وقت سحر بیدار شد

غزل شمارهٔ 247–قصهٔ عشق تو چون بسیار شد

غزل شمارهٔ 248–یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد

غزل شمارهٔ 249–در راه تو هر که راهبر شد

غزل شمارهٔ 250–چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد

صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 201–تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

غزل شمارهٔ 202–عشق تو مست جاودانم کرد

غزل شمارهٔ 203–دست با تو در کمر خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 204–پشت بر روی جهان خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 205–ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد

غزل شمارهٔ 206–زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

غزل شمارهٔ 207–هر که را عشق تو سرگردان کرد

غزل شمارهٔ 208–عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد

غزل شمارهٔ 209–روی در زیر زلف پنهان کرد

غزل شمارهٔ 210–بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد

غزل شمارهٔ 211–چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد

غزل شمارهٔ 212–خطت خورشید را در دامن آورد

غزل شمارهٔ 213–زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 214–چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

غزل شمارهٔ 215–لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد

غزل شمارهٔ 216–چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

غزل شمارهٔ 217–دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 218–خطی سبز از زنخدان می بر آورد

غزل شمارهٔ 219–زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 220–درد من هیچ دوا نپذیرد

غزل شمارهٔ 221–چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 222–چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

غزل شمارهٔ 223–چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 224–چو قفل لعل بر درج گهر زد

غزل شمارهٔ 225–دست در دامن جان خواهم زد

غزل شمارهٔ 226–عشق آمد و آتشی به دل در زد

غزل شمارهٔ 201تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

غزل شمارهٔ 202عشق تو مست جاودانم کرد

غزل شمارهٔ 203دست با تو در کمر خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 204پشت بر روی جهان خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 205ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد

غزل شمارهٔ 206زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

غزل شمارهٔ 207هر که را عشق تو سرگردان کرد

غزل شمارهٔ 208عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد

غزل شمارهٔ 209روی در زیر زلف پنهان کرد

غزل شمارهٔ 210بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد

غزل شمارهٔ 211چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد

غزل شمارهٔ 212خطت خورشید را در دامن آورد

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 214چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

غزل شمارهٔ 215لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد

غزل شمارهٔ 216چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 218خطی سبز از زنخدان می بر آورد

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 220درد من هیچ دوا نپذیرد

غزل شمارهٔ 221چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 222چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 224چو قفل لعل بر درج گهر زد

غزل شمارهٔ 225دست در دامن جان خواهم زد

غزل شمارهٔ 226عشق آمد و آتشی به دل در زد

غزل شمارهٔ 227دل به سودای تو جان در بازد

غزل شمارهٔ 228تَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،

غزل شمارهٔ 229گر از گره زلفت جانم کمری سازد

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد

غزل شمارهٔ 231مرا سودای تو جان می بسوزد

غزل شمارهٔ 232اگر ز پیش جمالت نقاب برخیزد

غزل شمارهٔ 233گرچه ز تو هر روزم صد فتنه دگر خیزد

غزل شمارهٔ 234هر روز غم عشقت بر ما حشر انگیزد

غزل شمارهٔ 235دل برای تو ز جان برخیزد

غزل شمارهٔ 236اگر ز زلف توام حلقه‌ای به گوش رسد

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 239جان در مقام عشق به جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 240در صفت عشق تو ، شرح و بیان نی رسد

غزل شمارهٔ 241از سر زلف دلکشت بوی به ما نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 242مرد ره عشق تو از دامن تر ترسد

غزل شمارهٔ 243ذوق وصلت به هیچ جان نرسد

غزل شمارهٔ 244شکن زلف چو زنار بتم پیدا شد

غزل شمارهٔ 245ای به خود زنده مرده باید شد

غزل شمارهٔ 246پیر ما وقت سحر بیدار شد

غزل شمارهٔ 247قصهٔ عشق تو چون بسیار شد

غزل شمارهٔ 248یک شرر از عین عشق دوش پدیدار شد

غزل شمارهٔ 249در راه تو هر که راهبر شد

غزل شمارهٔ 250چو خورشید جمالت جلوه‌گر شد

غزل شمارهٔ 201تا دوست بر دلم در عالم فراز کرد

غزل شمارهٔ 202عشق تو مست جاودانم کرد

غزل شمارهٔ 203دست با تو در کمر خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 204پشت بر روی جهان خواهیم کرد

غزل شمارهٔ 205ترسا بچه‌ای ناگه قصد دل و جانم کرد

غزل شمارهٔ 206زلف تو مرا بند دل و غارت جان کرد

غزل شمارهٔ 207هر که را عشق تو سرگردان کرد

غزل شمارهٔ 208عزم خرابات بی‌فنا نتوان کرد

غزل شمارهٔ 209روی در زیر زلف پنهان کرد

غزل شمارهٔ 210بی لعل لبت وصف شکر می‌نتوان کرد

غزل شمارهٔ 211چون باد صبا سوی چمن تاختن آورد

غزل شمارهٔ 212خطت خورشید را در دامن آورد

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 214چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

غزل شمارهٔ 215لوح چو سیمت خطی چو قیر بر آورد

غزل شمارهٔ 216چو جان و دل ز می عشق دوش جوش بر آورد

غزل شمارهٔ 217دل دست به کافری بر آورد

غزل شمارهٔ 218خطی سبز از زنخدان می بر آورد

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 220درد من هیچ دوا نپذیرد

غزل شمارهٔ 221چون زلف بیقرارش بر رخ قرار گیرد

غزل شمارهٔ 222چو به خنده لب گشایی دو جهان شکر بگیرد

غزل شمارهٔ 223چون پرده ز روی ماه برگیرد

غزل شمارهٔ 224چو قفل لعل بر درج گهر زد

غزل شمارهٔ 225دست در دامن جان خواهم زد

غزل شمارهٔ 226عشق آمد و آتشی به دل در زد

غزل شمارهٔ 227دل به سودای تو جان در بازد

غزل شمارهٔ 228تَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،

غزل شمارهٔ 229گر از گره زلفت جانم کمری سازد

غزل شمارهٔ 230گر آه کنم زبان بسوزد