صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 213

غزل شمارهٔ 213

شاعر: عطار

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: رمیاورد

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 2

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد
عالمی بر خفته سر از خاک بر می‌آورد
22
هر زمان ابر از هوا نزلی دگر می‌افکند
هر نفس باغ از صبا زیبی دگر می‌آورد
33
ابر تر دامن برای خشک مغزان چمن
از بهشت عدن مروارید تر می‌آورد
44
هر کجا در زیر خاک تیره گنجی روشن است
دست ابرش پای کوبان باز بر می‌آورد
55
طعم شیر و شکر آید از لب طفلان باغ
زانکه آب از ابر شیر چون شکر می‌آورد
66
با نسیم صبح گویی راز غیبی در میانست
کز ضمیر آهوان چین خبر می‌آورد
77
غنچه ، چون  رزقِ خود از بالا طلب دارد ، چو ابر
از برای آن دهان بالای سر می‌آورد
88
گر ز بی برگی درون غنچه خون می‌خورد گل
هر دم از پرده برون برگی دگر می‌آورد
99
مشک را چون بوی نقصان می‌پذیرد از جگر
گل چگونه بوی مشکین از جگر می‌آورد
1010
گل چو می‌داند که عمری سرسری دارد چو برق
زندگانی بر سر آتش به سر می‌آورد
1111
نرگس سیمین چو پر می جام زرین می‌کشد
سر گرانی هر دمش از پای در می‌آورد
1212
لاجرم از بس که مِی‌ خورده است آن مخمور چشم
چشم خواب آلود پر خواب سحر می‌آورد
1313
یا صبای تند گویی سیم و زر را می‌زند
زین قِبَل ، در دست سیمین جام زر می‌آورد
1414
تا که در باغ سخن ، عطار شد طاووس عشق
در سخن خورشید را در زیر پر می‌آورد
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

خطت خورشید را در دامن آورد

ز مشک ناب خرمن خرمن آورد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 212

اگلی نظم

چو طوطی ، خطِّ او ، پَر سَر بر آورد

جهان حسن در زیر پر آورد

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 214

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آورد

غیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2388

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آورد

غیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 2389

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00