عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 229غزل شمارهٔ 229شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: ریسازدصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر از گره زلفت جانم کمری سازددر جمع کلهداران از خویش سری سازد22نقل کریںگردون که همه کس را زو دست بود بر سراز دست سر زلفت هر شب حشری سازد33نقل کریںطاوس فلک هر شب شد سوخته بال و پرهم شمع رخت سوزد گر بال و پری سازد44نقل کریںبنمای لب و رویت تا این دل بیمارمیا به بتری گردد یا گلشکری سازد55نقل کریںجان عزم سفر دارد زین بیش مخور خونشتا بو که ز خون دل زاد سفری سازد66نقل کریںاین عاشق بی زر را زر نیست تو میخواهیچون وجه زرش نبود از وجه زری سازد77نقل کریںتا زر نبود اول تا جان ندهد آخردیوانه بود هر کو با سیمبری سازد88نقل کریںدیری است که میسازم تا بو که بسازی توچون تو بنَمیسازی دل با دگری سازد99نقل کریںچون نیست ز یاقوتت هم قوت و هم قوتمعطار کنون بی تو قوت از جگری سازد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمتَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،بَس سَر که ز هر سویی بَرْ یکْدِگرَ انْدازدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228اگلی نظمگر آه کنم زبان بسوزدبگذر ز زبان جهان بسوزدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 230◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمتَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،بَس سَر که ز هر سویی بَرْ یکْدِگرَ انْدازدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228
