عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 228غزل شمارهٔ 228شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)قافیہ: راندازدصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںتَرْسا بَچهٔ مَستم گر پرده بَرَانْدازَد،بَس سَر که ز هر سویی بَرْ یکْدِگرَ انْدازد2نقل کریںاز دِیر بُرون آمَد، سَرمَست و پَریشانْ مو،یارَب که چِه آتشها در هر جگرَ انْدازد3نقل کریںچُون زلفِ پریشانْ را زُنّار بَرَافْشاند،صَد رهبرِ ایمان را در رَهْگُذَرَ انْدازد4نقل کریںهم غَمزهٔ غَمّازش بیتیر جگر دوزَد،هم طُرِّهٔ طَرّارَش بیتیغ سَرَ انْدازد5نقل کریںدر وقتِ تُرُشْرویی، چونْ تَلخْ سُخن گویدبَس شور به شیرینی کانْدر شِکرَ انْدازد6نقل کریںکو عیسيِ روحانی تا مُعْجِزِ خود بیند؟کو یوسفِ کنعانی تا چشم بَرَانْدازد؟7نقل کریںگر عارضِ خوبِ او از پردِه بُرون آیَدصَد، چُون پسرِ اَدْهَم، تاج و کمَرَ انْدازد8نقل کریںگر تائِبِ صَدساله بینَد شِکنِ زلفَش،حالی، به سَرَانْدازی، دَسْتارْ دَرَانْدازد9نقل کریںوَر صوفیِ صافیدِلْ رویَش به خیال آرَد،زُنّارْ کمَرْ سازَد، خِرقهْ به دَرَ انْدازد10نقل کریںگر تَر بکُنَد دریا از چشمهٔ خِضْرَش لَب،دایم، به نثارِ او موجِ گُهَرَ انْدازد11نقل کریںوَر طَشتِ فَلَکْ روزی در زَر کُنَدَش پِنهان،همچون گُهَرَش، حالی، زَر بازْ بَرَانْدازد12نقل کریںخورشید، که هر روزی بَسْ تیغزنان آیَد،از رَشکِ رُخش، هر شب، آخرْ سِپَرَ انْدازد13نقل کریںچُون دوسْتیِ آن بُت در سینه فرود آید،دل، دشمنِ جان گردد؛ جانْ در خطرَ انْدازد14نقل کریںدر دیده و دل هرگز چه خُشک و تَرَم مانَد؟چون هر نَفَسَمْ آتشْ در خُشک و تَرَ انْدازد15نقل کریںعَطّار اگر روزی نو دولتِ عشق آیَد،یکبارِ دگر آخر بر وِی نَظَرَ انْدازد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمدل به سودای تو جان در بازدجان برای تو جهان در بازدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 227اگلی نظمگر از گره زلفت جانم کمری سازددر جمع کلهداران از خویش سری سازدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 229آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
اگلی نظمگر از گره زلفت جانم کمری سازددر جمع کلهداران از خویش سری سازدعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 229
