صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 251برقع از خورشید رویش دور شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 252بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 253بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 254چون عشق تو داعی عدم شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 254

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 255گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 255

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 256هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 256

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 257هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 257

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 258جهان از باد نوروزی جوان شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 259در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 260تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 262تا دل لایعقلم دیوانه شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 263کسی کز حقیقت خبردار باشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 264چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 265حدیث فقر را محرم نباشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 266عشقت ایمان و جان به ما بخشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 266

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 268هر زمان عشق تو در کارم کشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 268

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 269قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 270نور روی تو را نظر نکشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 270

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 271نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 272در قعر جان مستم دردی پدید آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 272

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 273در عشق به سر نخواهم آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 273

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 274کارم از عشق تو به جان آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 274

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 275ره عشاق بی ما و من آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 275

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 276لعل تو به جان فزایی آمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 276

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 277دی پیر من از کوی خرابات برآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 279عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 279

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 280سرمست به بوستان برآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 280

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 281چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 281

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 282نگارم دوش شوریده درآمد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 282

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 283مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 283

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 284دلا دیدی که جانانم نیامد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 285عاشقان زنده‌دل به نام تو اند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 285

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 286آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 286

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 287آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 287

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 288عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 288

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 289پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 289

آڈیو

19 اشعار

غزل شمارهٔ 290ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 290

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 291نه قدر وصال تو هر مختصری داند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 291

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 292دلی کز عشق تو جان برفشاند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 292

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 293روی تو کافتاب را ماند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 293

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 294عقل در عشق تو سرگردان بماند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 294

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 295دلم بی عشق تو یک دم نماند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 295

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 296گرد ره تو کعبه و خمار نماند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 296

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 297آن را که غمت به خویش خواند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 297

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 299چون سیمبران روی به گلزار نهادند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 299

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 301از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 301

آڈیو

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–برقع از خورشید رویش دور شد

غزل شمارهٔ 252–بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

غزل شمارهٔ 253–بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

غزل شمارهٔ 254–چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 255–گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد

غزل شمارهٔ 256–هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد

غزل شمارهٔ 257–هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد

غزل شمارهٔ 258–جهان از باد نوروزی جوان شد

غزل شمارهٔ 259–در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 260–تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد

غزل شمارهٔ 261–پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 262–تا دل لایعقلم دیوانه شد

غزل شمارهٔ 263–کسی کز حقیقت خبردار باشد

غزل شمارهٔ 264–چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟

غزل شمارهٔ 265–حدیث فقر را محرم نباشد

غزل شمارهٔ 266–عشقت ایمان و جان به ما بخشد

غزل شمارهٔ 267–هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 268–هر زمان عشق تو در کارم کشد

غزل شمارهٔ 269–قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد

غزل شمارهٔ 270–نور روی تو را نظر نکشد

غزل شمارهٔ 271–نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد

غزل شمارهٔ 272–در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 273–در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 274–کارم از عشق تو به جان آمد

غزل شمارهٔ 275–ره عشاق بی ما و من آمد

غزل شمارهٔ 276–لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 277–دی پیر من از کوی خرابات برآمد

غزل شمارهٔ 279–عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد

غزل شمارهٔ 280–سرمست به بوستان برآمد

غزل شمارهٔ 281–چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد

غزل شمارهٔ 282–نگارم دوش شوریده درآمد

غزل شمارهٔ 283–مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

غزل شمارهٔ 284–دلا دیدی که جانانم نیامد

غزل شمارهٔ 285–عاشقان زنده‌دل به نام تو اند

غزل شمارهٔ 286–آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند

غزل شمارهٔ 287–آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند

غزل شمارهٔ 288–عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

غزل شمارهٔ 289–پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

غزل شمارهٔ 290–ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند

غزل شمارهٔ 291–نه قدر وصال تو هر مختصری داند

غزل شمارهٔ 292–دلی کز عشق تو جان برفشاند

غزل شمارهٔ 293–روی تو کافتاب را ماند

غزل شمارهٔ 294–عقل در عشق تو سرگردان بماند

غزل شمارهٔ 295–دلم بی عشق تو یک دم نماند

غزل شمارهٔ 296–گرد ره تو کعبه و خمار نماند

غزل شمارهٔ 297–آن را که غمت به خویش خواند

غزل شمارهٔ 298–چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 299–چون سیمبران روی به گلزار نهادند

غزل شمارهٔ 300–عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 301–از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند

صنفِ غزل میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 251–برقع از خورشید رویش دور شد

غزل شمارهٔ 252–بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

غزل شمارهٔ 253–بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

غزل شمارهٔ 254–چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 255–گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد

غزل شمارهٔ 256–هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد

غزل شمارهٔ 257–هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد

غزل شمارهٔ 258–جهان از باد نوروزی جوان شد

غزل شمارهٔ 259–در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 260–تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد

غزل شمارهٔ 261–پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 262–تا دل لایعقلم دیوانه شد

غزل شمارهٔ 263–کسی کز حقیقت خبردار باشد

غزل شمارهٔ 264–چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟

غزل شمارهٔ 265–حدیث فقر را محرم نباشد

غزل شمارهٔ 266–عشقت ایمان و جان به ما بخشد

غزل شمارهٔ 267–هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 268–هر زمان عشق تو در کارم کشد

غزل شمارهٔ 269–قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد

غزل شمارهٔ 270–نور روی تو را نظر نکشد

غزل شمارهٔ 271–نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد

غزل شمارهٔ 272–در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 273–در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 274–کارم از عشق تو به جان آمد

غزل شمارهٔ 275–ره عشاق بی ما و من آمد

غزل شمارهٔ 276–لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 251برقع از خورشید رویش دور شد

غزل شمارهٔ 252بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

غزل شمارهٔ 253بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

غزل شمارهٔ 254چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 255گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد

غزل شمارهٔ 256هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد

غزل شمارهٔ 257هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد

غزل شمارهٔ 258جهان از باد نوروزی جوان شد

غزل شمارهٔ 259در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 260تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 262تا دل لایعقلم دیوانه شد

غزل شمارهٔ 263کسی کز حقیقت خبردار باشد

غزل شمارهٔ 264چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟

غزل شمارهٔ 265حدیث فقر را محرم نباشد

غزل شمارهٔ 266عشقت ایمان و جان به ما بخشد

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 268هر زمان عشق تو در کارم کشد

غزل شمارهٔ 269قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد

غزل شمارهٔ 270نور روی تو را نظر نکشد

غزل شمارهٔ 271نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد

غزل شمارهٔ 272در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 273در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 274کارم از عشق تو به جان آمد

غزل شمارهٔ 275ره عشاق بی ما و من آمد

غزل شمارهٔ 276لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 277دی پیر من از کوی خرابات برآمد

غزل شمارهٔ 279عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد

غزل شمارهٔ 280سرمست به بوستان برآمد

غزل شمارهٔ 281چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد

غزل شمارهٔ 282نگارم دوش شوریده درآمد

غزل شمارهٔ 283مستغرقی که از خود هرگز به سر نیامد

غزل شمارهٔ 284دلا دیدی که جانانم نیامد

غزل شمارهٔ 285عاشقان زنده‌دل به نام تو اند

غزل شمارهٔ 286آنها که در هوای تو جان‌ها بداده‌اند

غزل شمارهٔ 287آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند

غزل شمارهٔ 288عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند

غزل شمارهٔ 289پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند

غزل شمارهٔ 290ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند

غزل شمارهٔ 291نه قدر وصال تو هر مختصری داند

غزل شمارهٔ 292دلی کز عشق تو جان برفشاند

غزل شمارهٔ 293روی تو کافتاب را ماند

غزل شمارهٔ 294عقل در عشق تو سرگردان بماند

غزل شمارهٔ 295دلم بی عشق تو یک دم نماند

غزل شمارهٔ 296گرد ره تو کعبه و خمار نماند

غزل شمارهٔ 297آن را که غمت به خویش خواند

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 299چون سیمبران روی به گلزار نهادند

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 301از می عشق نیستی هر که خروش می‌زند

غزل شمارهٔ 251برقع از خورشید رویش دور شد

غزل شمارهٔ 252بار دگر پیر ما مفلس و قلاش شد

غزل شمارهٔ 253بیچاره دلم در سر آن زلف به خم شد

غزل شمارهٔ 254چون عشق تو داعی عدم شد

غزل شمارهٔ 255گر در صف دین داران دین دار نخواهم شد

غزل شمارهٔ 256هر که در بادیهٔ عشق تو سرگردان شد

غزل شمارهٔ 257هر که در راه حقیقت از حقیقت بی‌نشان شد

غزل شمارهٔ 258جهان از باد نوروزی جوان شد

غزل شمارهٔ 259در راه عشق هر دل کو خصم خویشتن شد

غزل شمارهٔ 260تا نور او دیدم دو کون از چشم من افتاده شد

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 262تا دل لایعقلم دیوانه شد

غزل شمارهٔ 263کسی کز حقیقت خبردار باشد

غزل شمارهٔ 264چه دانستم که این دریای بی‌پایان چنین باشد؟

غزل شمارهٔ 265حدیث فقر را محرم نباشد

غزل شمارهٔ 266عشقت ایمان و جان به ما بخشد

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 268هر زمان عشق تو در کارم کشد

غزل شمارهٔ 269قوت بار عشق تو مرکب جان نمی‌کشد

غزل شمارهٔ 270نور روی تو را نظر نکشد

غزل شمارهٔ 271نه دل چو غمت آمد از خویشتن اندیشد

غزل شمارهٔ 272در قعر جان مستم دردی پدید آمد

غزل شمارهٔ 273در عشق به سر نخواهم آمد

غزل شمارهٔ 274کارم از عشق تو به جان آمد

غزل شمارهٔ 275ره عشاق بی ما و من آمد

غزل شمارهٔ 276لعل تو به جان فزایی آمد

غزل شمارهٔ 277دی پیر من از کوی خرابات برآمد

غزل شمارهٔ 279عشق تو ز سقسین و ز بلغار برآمد

غزل شمارهٔ 280سرمست به بوستان برآمد

غزل شمارهٔ 281چو ترک سیم برم صبحدم ز خواب درآمد