عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 299غزل شمارهٔ 299شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: ارنهادندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںچون سیمبران روی به گلزار نهادندگل را ز رخ چون گل خود ، خوار نهادند2نقل کریںتا با رخ چون گل بگذشتند به گلزارنار از رخ گل در دل گلنار نهادند3نقل کریںدر کار شدند و می چون زنگ کشیدندپس عاشق دلسوخته را کار نهادند4نقل کریںتلخی ز می لعل ببردند که می راتنگی ز لب لعل شکربار نهادند5نقل کریںای ساقی گلرنگ درافکن می گلبویکز گل کلهی بر سر گلزار نهادند6نقل کریںمینوش چو شنگرف به سرخی که گل ترطفلی است که در مهد چو زنگار نهادند7نقل کریںبوی جگر سوخته بشنو که چمن راگلهای جگر سوخته در بار نهادند8نقل کریںزان غرقهٔ خون گشت تن لاله که او راآن داغ سیه بر دل خون خوار نهادند9نقل کریںسوسن چو زبان داشت فروشد به خموشیدر سینهٔ او گوهر اسرار نهادند10نقل کریںاز بر بنیارد کس و از بحر نزایدآن در که درین خاطر عطار نهادند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون تتق از روی آن شمع جهان برداشتندهمچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298اگلی نظمعاشقانی کز نسیم دوست جان میپرورندجمله وقت سوختن چون عود اندر مجمرندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 300آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون تتق از روی آن شمع جهان برداشتندهمچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298
اگلی نظمعاشقانی کز نسیم دوست جان میپرورندجمله وقت سوختن چون عود اندر مجمرندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 300
