عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 299غزل شمارهٔ 299شاعر: عطاروزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیہ: ارنهادندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچون سیمبران روی به گلزار نهادندگل را ز رخ چون گل خود ، خوار نهادند22نقل کریںتا با رخ چون گل بگذشتند به گلزارنار از رخ گل در دل گلنار نهادند33نقل کریںدر کار شدند و می چون زنگ کشیدندپس عاشق دلسوخته را کار نهادند44نقل کریںتلخی ز می لعل ببردند که می راتنگی ز لب لعل شکربار نهادند55نقل کریںای ساقی گلرنگ درافکن می گلبویکز گل کلهی بر سر گلزار نهادند66نقل کریںمینوش چو شنگرف به سرخی که گل ترطفلی است که در مهد چو زنگار نهادند77نقل کریںبوی جگر سوخته بشنو که چمن راگلهای جگر سوخته در بار نهادند88نقل کریںزان غرقهٔ خون گشت تن لاله که او راآن داغ سیه بر دل خون خوار نهادند99نقل کریںسوسن چو زبان داشت فروشد به خموشیدر سینهٔ او گوهر اسرار نهادند1010نقل کریںاز بر بنیارد کس و از بحر نزایدآن در که درین خاطر عطار نهادند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمچون تتق از روی آن شمع جهان برداشتندهمچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298اگلی نظمعاشقانی کز نسیم دوست جان میپرورندجمله وقت سوختن چون عود اندر مجمرندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 300◆آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمچون تتق از روی آن شمع جهان برداشتندهمچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298
اگلی نظمعاشقانی کز نسیم دوست جان میپرورندجمله وقت سوختن چون عود اندر مجمرندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 300
