صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. عطار
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 297

غزل شمارهٔ 297

شاعر: عطار

وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

قافیہ: اند

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 3

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
11
آن را که غمت به خویش خواند
شادی جهان غم تو داند
22
چون سلطنتت به دل درآید
از خویشتنش فراستاند
33
ور هیچ نقاب برگشایی
یک ذره وجود کس نماند
44
چون نیست شوند در ره هست
جان را به کمال دل رساند
55
زان پس نظرت به دست گیری
عشق تو قیامتی براند
66
جان را دو جهان تمام باید
تا بر سگ کوی تو فشاند
77
چون بگشایی ز پای دل بند
جان بند نهاد بگسلاند
88
هر پرده که پیش او درآید
از قوت عشق بردراند
99
ساقی محبتش به هر گام
ذوق می عشق می‌چشاند
1010
وقت است که جان مست عطار
ابلق ز جهان برون جهاند
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

گرد ره تو کعبه و خمار نماند

یک دل ز می عشق تو هشیار نماند

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 296

اگلی نظم

چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

همچو پروانه جهانی دل ز جان برداشتند

عطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 298

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

خوش باش که هر که راز داند

داند که خوشی، خوشی کشاند

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 712

آن را که غمت ز در براند

بختش همه دربدر دواند

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 94

این درد مرا دوا که داند؟

وین نامهٔ اندهم که خواند؟

عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 95

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00