رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 712غزل شمارهٔ 712شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: اندہم وزن و قافیہ نظمیں: 3صنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںخوش باش که هر که راز داندداند که خوشی، خوشی کشاند2نقل کریںشیرین چو شکر تو باش شاکرشاکر هر دم شِکر ستاند3نقل کریںشُکر از شِکرست آستینپرتا بر سر شاکران فشاند4نقل کریںتلخش چو بنوشی و بخندیدر ذات تو تلخیی نماند5نقل کریںگویی که چگونهام؟ خوشم منگویم ترشم دلت بماند6نقل کریںگوید که نهان مکن ولیکندر گوشم گو که کس نداند7نقل کریںدر گوش تو حلقهٔ وفا نیستگوش تو به گوشها رساند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمامروز نگار ما نیامدآن دلبر و یار ما نیامدرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 711اگلی نظمساقی زان می که میچریدندبفزای که یارکان رسیدندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 713زمینہم وزن و قافیہ نظمیںآن را که غمت ز در براندبختش همه دربدر دواندعراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 94این درد مرا دوا که داند؟وین نامهٔ اندهم که خواند؟عراقی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 95آن را که غمت به خویش خواندشادی جهان غم تو داندعطار»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 297آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیعندلیبعلی اسلامی مذهبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
