رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 713غزل شمارهٔ 713شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)قافیہ: یدندصنف: غزلصداکار: عندلیبآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوعندلیبخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںساقی زان می که میچریدندبفزای که یارکان رسیدند2نقل کریںمهمان بفزود می بیفزازان خنب که اولیا چشیدند3نقل کریںزان می که ز بوش جمله ابدالدر خلق پدید و ناپدیدند4نقل کریںای ساقی خوب شکرللهکان روی نکوت را بدیدند5نقل کریںای آتش رخت سوز عشاقدر عشق تو رختها کشیدند6نقل کریںای پرده فروکشیده بنگرکز عشق چه پردهها دریدند◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخوش باش که هر که راز داندداند که خوشی، خوشی کشاندرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 712اگلی نظماول نظر ار چه سرسری بودسرمایه و اصل دلبری بودرومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 714آڈیوصداکار منتخب کریںعندلیبآڈیو چلائیں0:000:00ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
