غزل شمارهٔ 274

ملکا، جشن مهرگان آمد

جشن شاهان و خسروان آمد

گل دگر ره به گلستان آمد

وارهٔ باغ و بوستان آمد

هین که هنگام صابر‌ان آمد

وقت سختی و امتحان آمد

دوش گفتم ز عشق توبه کنم

که گَه ِ رفتن از جهان آمد